Ja-Pies

[MSzczepan]

Nie będę człowiekiem dla psa.
Dla psa będę psem.

Będę szczekać i chodzić na czterech łapach,
aby tylko nie wywęszył mojego wstydliwego człowieczeństwa.
Będę skomleć pod drzwiami. Warczeć na ludzi.
Merdać ogonem. Podczas upałów łapczywie chlipać z miski wodę.

Nie będę człowiekiem dla psa.
Dla psa będę psem.

Z wywieszonym jęzorem będę włóczyć się
nocą. Samą siebie wyprowadzać będę na za krótkie spacery.
Nie chce, by myślał pies, że jestem człowiekiem.

[Pan_Fei]

Kurde no, dobre (narzekałem na niski poziom dziś, a tu niezłe teksty się pojawiają ;).
Co ciekawe, wiersz ma wiele „występków”, które cechują klasyczne miernoty, aczkolwiek, mimo wszystko „trafia”. Powtarzasz ten sam sens, poprzez ciągłe wymienianie „co będziesz robił”, dwuwers użyty dwukrotnie zakrawa o miano zapychacza miejsca. Mimo to, ani jeden, ani drugi zarzut, (o dziwo!) nie psują Twojego wiersza.

Może tylko końcówka- ostatni wers jest niepotrzebny, myślę, że wystarczyłoby:

Z wywieszonym jęzorem będę włóczyć się
nocą. Samą siebie wyprowadzać będę na za krótkie
spacery.

no i zamiast chlipać dałbym chłeptać

Tak czy siak, dobry tekst

Pozdrawiam

Fei

[stanislawa zak]

nie będę szczekać na człowieka, przemówię: podobasie.

[Anna Czyrska]

Pomysł dobry ale da się zrealizować go znacznie lepiej, radzę napisać go lepiej. nie sądzi Pan, ze wiersz jest GOTOWY. Poza tym parę zdań można usunąć. POZDRAWIAM.

[Kirke szalona]

Zabawny pomysł - ja -pies!
Dobre wykonanie! No tak to czasem bywa, że wydaje nam się, iż wstyd być człowiekiem... bo zwierzęta lepsze...
pozdr. Asia

[MSzczepan]

do Pana Fei----
dziękuję bardzo za komentarz.Tym razem jestem zaskoczona,bowiem chyba po raz pierwszy na tej stronie widzę naprawdę obiektywny komentarz i racjonalne wytłumaczenie co jest żle i co należy poprawić...
Bardzo dziękuję

[Witold Marek]

Jedno z podejść terapeutycznych.

Jedna z nieumarłych utopii.

Pozdrawiam :)

[MSzczepan]

POPRAWKA (?)

Nie będę człowiekiem dla psa.
Dla psa będę psem.

Będę szczekać i chodzić na czterech łapach,
aby tylko nie wywęszył mojego wstydliwego człowieczeństwa.
Będę skomleć pod drzwiami. Warczeć na ludzi.
Merdać ogonem. Podczas upałów łapczywie chlipać z miski wodę.

Z wywieszonym jęzorem będę włóczyć się
nocą. Samą siebie wyprowadzać będę na za krótkie spacery.
Nie chce, by myślał pies, że jestem człowiekiem.