Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mam takie dziwne skrzywienie. Lubię wiersze estetyczne wizualnie :)
Pierwsza zwrotka daje do myślenia ;)
W drugiej zwrotce przeraziły mnie plomby... brrr. I to sprawia, że bliżej mi do wystawienia oceny negatywnej.
Ale moim głosem radzę się nie przejmować :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hehe, jakiś uraz z dzieciństwa dotyczący dentystów? ;)
Mimo wszystko dziękuję za odwiedziny i komentarz :)

Pozdrawiam serdecznie

Fei
Opublikowano

cnotka


gdy się bawię / to się-bawię jakoś tak mdławo się czyta
w podglądacza
wyglądacie na szczęśliwych

ty i twoje
kolana

nad głową
pszczół spoconych rój
i ja
jedynie plomby znajduję > już tylko można w jednym słowie oddać
w poduszce


reszta krótko dobrze i sprawnie wymodelowana

siedźmy w tym garncarstwie póki mamy gliny pod dostatkiem / he


bywaj

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



co do „się bawię” chciałem skorzystać z zaimka zwrotnego, żeby podkreślić „kierunek zabawy” ;) zastanawiam się natomiast nad zapisem:

gdy bawię się
w podglądacza


brak tu co prawda akcentu na to „się” z drugiej strony inwersja w drugiej strofie nabiera większej siły wyrazu. hmmm…

jedynie/ już tylko to jednak nie to samo, moja wersja implikuje wcześniejszy stan rzeczy.

Chciałem też zachować podział na dwie części, bo jest on jak najbardziej celowy

Mam nadzieję, że przekonałem. Dzięki za wizytę,

Serdecznie

Fei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




przekonałeś aczkolwiek
zastanów się mocno nad tym zapisem
bo chciałem taki proponować
ale staram się zamykać teraz komentarze
w domyślnych sugestiach

może aby nie było tych się-się


gdy zabawiam się
w podglądacza


;)
Opublikowano

na pierwszy rzut oka widać dbałość o słowo
przez co tekst lekko sie czyta, a kolejnym plusem jest długość która pozwala na kilkakrotne rozkoszowanie się wierszem, powiem że nie nudziłem się

nisko isę klaniam i pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zaistniały pewne problemy ze zmianą tytułu, dlatego musiałem zapisać tak, a nie inaczej. Swoją drogą to zabawne jak bardzo tytuł może zmienić wydźwięk całości.
Dziękuje, że zajrzałaś

Pozdrawiam

Fei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



WIERSZOBICIE

panie z tym tekstem pan pomylił porty
pustosłów od początku straszy nudą
to chyba jakieś głodne koty nabazgrały
nie wiedząc komedia to czy dramat

depresje kwiczą niczym didaskalia
dezynwoltury żałość manieryczna
poszukaj pan pod kioskiem z piwem frazy
a rytmów gdzieś na wiejskim wysypisku

w encyklopedii szukaj pan przenośni
powinna być gdzieś w okolicy em
ogólnie jest w całości przejechany
słowa nie radzą z myślą myśli zaś tu nie ma

może na deski kabaretu w gminie
albo na końcu powiatowej prasy
jak pan napisze wiersz a sporo czasu minie
niech pan to schowa dobrze gdzieś w szufladzie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...