Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedyś nabiorę odwagi na śmierć
spojrzę w jej blade oblicze
zatonę w zapachu mogiły
zakrytej
dostrzegę kiedyś
jasną
długą drogę
którą podażyć pragnęłam
od zawsze...
już mogę
poczuję kiedys w sercu
tęskny chłód żelaza
on mnie poprowadzi
ku tobie
nareszcie
dojrzę z oddali
błysk
twych jasnych oczu
dosięgnę





z dedykacją dla Wkurzającego Człowieka:)

Opublikowano
CYTAT (Assire var Anahid @ Jun 23 2003, 10:21 PM)
smierc, umieranie i jeszcze raz smierc a gdzie w tym wszystkim miejsce dla zycia ?

Assire var Anahid!
Wiesz mniej niż ja w tym momencie o Agnieszcze.
Poznaj Ją, a zrozumiesz.
Opublikowano
CYTAT (Kai Fist @ Jun 23 2003, 10:28 PM)

Assire var Anahid!
Wiesz mniej niż ja w tym momencie o Agnieszcze.
Poznaj Ją, a zrozumiesz.

nie przecze, ale przygnebiająco i przygniatająco działa wizja i chęci dązenia do śmierci.
dla mnie zycie jest zbyt cenne, zbyt piekne. moze dlatego nie rozumiem.
Opublikowano
CYTAT (Agnieszka_Gruszko @ Jun 23 2003, 10:32 PM)
a czy nikomu nie przyjdzie do głowy, że ja nie zawsze chcę, żeby ktoś znał mnie, moje życie, mój ból?

myśle ze nie ma takiej potrzeby, naszymi troskami dzielimy sie tylko z najblizszymi i tak chyba własnie byc powinno.
zas nasze radości smile.gif mam nadzieje ze bedziesz mogła sie nimi z nami podzielić smile.gif
Opublikowano
CYTAT (Agnieszka_Gruszko @ Jun 23 2003, 10:32 PM)
a czy nikomu nie przyjdzie do głowy, że ja nie zawsze chcę, żeby ktoś znał mnie, moje życie, mój ból?
chętnie podzielę się szczesciem, jeśli kiedyś je odnajdę.....

Twoje wiersze same mówią za siebie.

Mam skrytą nadzieję, że
CYTAT
kiedys podzielisz sie z nami szczesciem


P.S.
Pozdrawiam braci wojowników!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...