Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Fioletem zawitły astry
z samotności zbrązowiała
łupina kasztana
smętnie mamrocze w kieszeni

dozorca zatroskany bardziej niż zwyle
z gałązek brzozowych miotłą
wymiata pożółkłe zmartwienia drzew
jaskrawość dnia walczy z nocy
czeluścią o każdy promień światła

ustępuje szarym zmarzniętym
porankom i zmierzchom zpadającym
tuż po piętnastej

wyczekuję pierwszych płatków śniegu
[sub]Tekst był edytowany przez Mandaryn dnia 22-11-2003 20:05.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Mandaryn dnia 22-11-2003 20:06.[/sub]

Opublikowano

... tu trzeba by nie tylko tytuł edytować...

Jest Pan dojrzałym mężczyzną i warto zająć się poważnym pisaniem.
Bardzo przepraszam, jeśli tymi słowy Pana ranię, ale jak czytam taki tekst to ręce mi opadają i nie tylko.

Adam
[sub]Tekst był edytowany przez Adam Szadkowski dnia 22-11-2003 20:21.[/sub]

Opublikowano

...poważne pisanie...
No niby każdy temat dobry, ale nie każde wykonanie. To jakoś banalnie się toczy - i temat i jego ujęcie sztamp[owe. A jak nie sztampowe, to jakieś na siłę. Nie wiem, moze jestem zrażona, bo takie wiersze pisałam lata temu i chyba jestem zdania, ze duzi chłopcy też już powinni z nich wyrosnąć :)))) Ale - o gustach sza.

pozdrawiam
m.

Opublikowano

Pozwolicie ze zapytam, co ma wiek autora do tematu jego wierszy?
Wiadomo ze do warsztatu ma, ale ten wiersz nie jest wierszem szesnastolatka, ani pieciolatka.

Bez podania konkretow, piszecie ze to wiersz niedojrzaly. Wiecej konkretow, konstruktywnej krytyki, bo o taka tutaj przeciez chodzi? Tylko taka moze byc pomocna.
To ja pochwale w sposob taki w jaki wy krytykujecie :
A mi sie podoba.

Ps.
Wiersz naprawde mi sie podoba, przede wszystkim zawarte w nim delikatne metafory.

Opublikowano

To ja powiem. Trzeba edytować cały wiersz, bo jak mam czytać i w myślach poprawiać błędy zamiast skupić się na treści, to mnie diabli biorą. Mówimy o poezji, a nie slangu miejskim, a poezja jako taka powinna coś sobą reprezentować. I proszę mi nie pisać o dysortografii i tym podobnym, bo od tego są słowniki i funkcja sprawdzania pisowni w Wordzie.
Jak poprawione będą błędy to być może przeczytam.

Opublikowano

dzięki za obronę...moich wypocin....poezja podobna jest jedna ale ma wiele tarzy,,ty którzy mówią...ze pisac.powazniej..hmmm.zastanawiam se co to znaczy ...aj widze w ten sposób świat .lubię...wpaltać drobne metafory...a...reszta to raczej ...gust czytelnika...(wole pisać.to co widzę...za oknem i wokół mnie...niż zajmowac się ..tzw.powaznymi tematymi ....)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
    • @Toyer   Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym. Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...