Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Szeptem deszczu mówię do Ciebie,
Gdy puka on do Twych drzwi,
Szeptem nocy księżyca na niebie,
Wyznaję Ci co ma być.

Pod skrzydłami nocy znajduję schronienie,
Gdy ciszą jest cały mój świat,
Gdy mówisz do mnie tylko milczeniem,
Gdy na niebie nie ma już gwiazd...

Opublikowano

..Joasiu...bardzo ladny ...
..taki cieply i ..i smutny ...
..ale chyba wlasnie dlatego ..tak sliczny ....

..hmm.. bardzo lubie deszcz...lubie gdy krople otulaja moje ramiona...
..szkoda...ze juz jest tak zimno...
..trzeba czekac...do wiosny...

..pozdrawiam....

Opublikowano

Niebieskie łzy płaczącego nieba-
gdy spadają na ziemię
zastanawiam się zawsze,
dlaczego mu smutno?

A krople uderzają o ziemię
niczym rozsypane korale
z szyi małej dziewczynki,
lecz nikt ich nie zbiera.

Zapomniane, porzucone łzy,
wsiąkają w ziemię,
bo komu potrzebny jest płacz?

Jarek Dąbrowski

Opublikowano

Asiuniu :) kiedyś powiedziałam Eugenowi, że Twój wiersz jest jednym z najładniejszych....podtrzymuję dalej swoje słowa. Jest piękny :) Zabieram go sobie ze sobą, jezeli pozwolisz. Pokaż światu resztę wierszy :)

Pozdrawiam cieplutko

Sonia (-BK-)

Opublikowano

Ale to juz bylo....Wiersz nie jeste zly, ale nie porusza mnie..raczej go nie zapamietam.A to dlatego ze to wszystko juz kiedys ktos napisal.Nie zaskoczylas mnie ani dobra puenta bo jej nie bylo, ani wyszukanymi rymami.
Ale pracuj dalej, bo styl i forma w jakiej piszesz( po dopracowaniu) sa jak najbardziej w moim guscie
[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 23-11-2003 11:05.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zwróć uwagę na to, że takie używanie zaimków nie jest oryginalne i ciekawe, to słowa o dużej częstotliwości występowania, pomyśl nad ich ograniczaniem,

Pozdrawiam,
Kai Fist
[sub]Tekst był edytowany przez Kai Fist dnia 23-11-2003 20:50.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Robert Witold Gorzkowski   To gęsty, oniryczny tekst pełen nawiązań do polskiego romantyzmu. Przejmujący jest Twój dialog z poematem Słowackiego, w którym postać Anhellego zostaje odarta z narodowej misji na rzecz osobistego cierpienia. Czytając, czuje się chłód "mistycznego padołu" i jednoczesny żar "rozognionej juchy". Motyw sarkofagu i kura piejącego trzy razy domyka tekst - tę wizję w sposób niezwykle pesymistyczny. Czuć w tych strofach prawdziwy ciężar. Bardzo sugestywny tekst.
    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
    • @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...