Liść

[Piotr Sanocki]

Wyciąłem liścia z zeszytu wspomnienia.
Jeszcze ciepły od chwili.
Uważnie przeanalizowałem kolorów stłumienia,
jak go barwami życia chrzcili.

Żyłki cieniutkie pod słoneczną żółcią
przebiegają, prowadząc do brunatnych kantów,
wtedy słońce przelało swe światło gorączką.
Jeszcze zieleń przepływa przez cieśniny smutków.

Teraz bliżej życiodajnego czasu wiary
Filaru zdrętwiałego od siły.
On kiedyś nieodzowny, teraz stary
Zawiódł. Sterczy i czeka. Czas mu miły...

Opowiada smutne pieśni, jak znów powstanie
z grobu czasu. Będzie to pora na zmiłowanie.


[sub]Tekst był edytowany przez Piotr_Sanocki dnia 20-11-2003 14:29.[/sub]

[Małgorzata_Jaworek]

Szczerze??? Chyba nie miałeś pomysłu. Słowa z trudem upchane w strofy (piękne ale czegoś tutaj nie ma). Brak wymowy. Nic nie czuję. Cóż jest jesień. Liście żółkną. Opis przyrody ładny, ale poza słowami "treści" brak.

[Dorma]

Cos jest w tym wierszu.Opis tego liscia i wogole przyrody podoba mi sie..Ale troszke chyba jest przegadany..Pod koniec czytania zaczal mnie nurzyc.Brak mi zaskakujacej puenty..No, ale w koncu to jesien:)

I na milosc boska: wyciąlem - nie wycięlem..O ile jestes mezszczyzna:)

[BeZDoMnA_ŁzA]

.." żółty jesienny liść..tyle mi opowiedział "..

..hmm...
"Filaru zdrętwiałego od siły."...
..dobre...
..pozdrawiam ...

[Dotyk]

Bradzo piękna druga zwrotka i świetne zakończenie Piotrze.
Spróbowałabym popracowac na dwoma pierwszymi wersami zwrotki trzeciej, bo coś tak szura

Wiersz o ładnym klimacie.

pozdrawiam - Mirka