Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

starzy ludzie
co to ni gęby ni oczu
prócz własnych

choć zanurzeni w przeszłości po uszy
muszą mieć jeszcze
coś teraz

mają psy
wygłaskane za wszystkie ludzkie głowy
zarzucone uwagami o piasku na
łapach prawie rękach
zajmowane rozmową nawet o miłości
bardziej czyste niż uszy niejednego sześciolatka
i śmieszne w tych swoich
pikowanych ubrankach
według najnowszej psiej mody

starym się nieźle dostaje
lud się stuka w czoło
“może jeszcze mu zapisze
swój złoty zegarek”

a ja nad tym myślalam
dobrze że psy lubię
bo lat szybciej coś przybywa
niż ludzi

piszę to na wszelki wypadek
gdyby nas kiedy trza było
życiem do życia zbudzić

Opublikowano

Mam psa, mam psa, mam psa.
Mój pies mnie ma. Wyprowadza mnie na spacer średnio trzy razy dziennie (nb. nie zbliżać się do mnie wtedy, nie pytać etc. bo nie odpowiadam - za psa ;).
Jestem stary. Mam psa. I kota. Oba sypiają na mnie walcząc o miejsce (na brzuchu :). Czy to dominacja?
Jak trza - to trza.
6.15 - wilgotny nos gotowy na pierwszy głask. 6.16 - słychać mruczenie. /.../
23.45 - walka o miejsce na poduszce (ja - pies), 23.51 - walka o wygodną pozycję do leżenia (kot łazi po kołdrze i szuka legowiska).
Innych grzechów nie pamiętam.
Może się obudzę. Na czas.

Fajny wiersz. Trochę w środku traci na dynamice, ale ;)
dyg, dyg
b

Opublikowano

Świetny wiersz. 'Mądrością' przypomina mi Szymborską :)
Przypomniał mi jedno zdarzenie. Gdzieś w Holandii, pewna grupa młodych ludzi (chyba chodziło o jakąś partię) zebrała się na jakimś spotkaniu. Został poruszony temat staruszków. Ktoś zabrał głos: 'nie potrzeba starców, nie ma z nich pożytku, trzeba ich utrzymywać. Same problemy. Trzeba się zastanowić co zrobić z tym problemem, co zrobić ze starcami'. Wstał pewien starszy człowiek i wycedził: 'trzeba ich zabijać za młodu.'
Wiersz świetny.
Pozdrawiam. JaM.
PS. Czasem warto zajrzeć do Z :)

Opublikowano

starzy psieją
albo stają się drapieżni jak kot
czy metafory/przenośnie mówią prawdę? i czyim kosztem kłamią?
- ponieważ na starość ludzi ubywa
ich miejsce zajmują zwierzęta, od których uczymy się lojalności i sztuki milczenia heroicznego

piękny wiersz
a ostrzeżenie na końcu ujada

Opublikowano

Przeczytałem ponownie, na głos (zresztą pani Elżbiecie Z-S) i teraz już wiem, że to bardzo dobry wiersz.
Może nie tak własny, jak te niegdysiejsze idące od awangardy, ale oparty o wzór Mistrzyni, z ciekawymi odkryciami poetyckimi i mądrą mądrością ludzką.
Jest tak dobry, że powinien wygrać kilka konkursów!
:D
pzdr. b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @lena2_ lubię drastyczne subtelności. Pewnie "zaskoczę" Cię, że przyszło do mnie skojarzenie do "Między nami nic nie było" - i myślę, że to duży komplement, choć nie jestem dobry w kompetentny. Gustuję i pozdrawiam!
    • W gwiazdy ubrałem Ci słowa Iskrami serca skropiłem Lecz nim z mych ust uszły ku Tobie  Chyba znów to ... spieprzyłem...   Bo kiedyś było inaczej Gdy nawet drobna drobnica - słowa na pozór zwykłe  Rozpalały Twe lica   Kiedyś nawet w złości Albo w najgorszej rozterce Słowa krzykiem ubrane Rozpalały Twe serce   Więc czemu dziś krzyk mój niemy Zatrważa mój umysł i ciało A z ust mych mimo chęci Nic rzec mi się nie udało...   Mówią, że złotem milczenie, Lecz złoto w swej wspaniałości Ni blaskiem, dotyku chłodem Zastąpić nie może miłości...   ----   Więc wbij sobie do głowy Szanowny tępy bęcwale Nie ważne jak źle Ci w życiu Kochasz - więc czuj się wspaniale...   Co czujesz? - odstaw pytanie Na półkę z napisem "na potem", Srebrem jest mowa z pytaniem, Bo wszak milczenie jest złotem...
    • Ar, bobra dar: radar bobra.      
    • @Nata_Kruk jak już zaczniesz w ten sposób uwalniać swoje emocje... bo wszyscy artyści to robią... nie istotne czy scenariusz, film, powieść...wiersz... tatuaż... nigdy nie przestaniesz.. to jak latanie szybowcem... nie masz silnika a i tak wznosisz sie na wznoszących ciepłych prądach powietrza... kiedyś latałem... i kiedyś do tego wrócę. Teraz życie pomimo sukcesów.... przypomina walkę o przetrwanie. Zapadło mi w pamięci pewne wspomnienie. Jak byłem na podstawówce szybowcowej ... miałem wtedy 23 lata... i widziałem dużo starszych pilotów siadających za sterami różnych szybowców i zdających LS i KTP... i myślałem wtedy potem, że ja szybciej od nich osiągnę co oni... po czasie zrozumiałem...nie będąc jeszcze tak stary jak oni,  próbując różnych wyzwań... że oni wtedy lecąc w powietrze w końcu odpoczywali.... nie szukali wyzwania... bo spokój... jest najważniejszy. Sorry za długi komentarz... ale może byłem egoistą i chciałem się wygadać ;)... więc szukajmy swojego spokoju. Bo gdy swój osiągniemy... to możemy się nim dzielić i nie ma granic. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...