Świąteczna gorączka

[horymarian]

Bukiet kwiatów we flakonie ustawiono,
„Witaj w domu” rozwieszono transparenty,
Kucharz dania jeszcze jeden raz owionął,
Wzrokiem mistrza, poustawiał wszystkie sprzęty.

Nikt nie przysłał listu, w którym jawnie pisze:
„Przybądź prędko, serca nasze utęsknione”.
Gdy się rodził za piastunkę obrał ciszę,
Życie stało zapomnieniem otoczone.

Dworek strojny, policjanci – z boku pały.
Lśni poświata. Zakupiono drogie paczki.
Stół nakryty tłustym stoi już nabiałem,
A przed drzwiami wymieniono wycieraczki.

On za dom chce nędzną stajnię wraz ze żłobem!
Niech mu znowu towarzyszy pożywienie:
To jest miłość i kolędy całe doby,
Człowieczego serca ciche uderzenie.

Kto się rodzi? Nieszczęśnicy już nie wiecie!
Dziś bezwzględnie was opętał wyzysk – demon!
Już nie w szopie się narodził, lecz w markecie!
Już nie Jezus – nasz zbawiciel, lecz pokemon!

Nie są ważne ości z karpia czy pierogi.
Nie istotnie drzewko z iglastymi liśćmi.
Zawołajmy, kiedy dziecię wejdzie w progi!
„Witaj Panie między nami! Tęskniliśmy!”