Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie tańczmy

Brygida Konia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Brygida Konia

Brygida Konia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Skończmy tego walca.
Już nie tańczmy wcale.
Po co mieć do siebie żal?
Już nie tańczmy, skarbie.

Walc to tylko poza.
Z pozą skończmy zatem.
Po co ma nas boleć kark?
Już nie tańczmy, skarbie.

Wieczór już się kończy.
Czas mknie jak przez palce.
Sama w nocy wracać mam?
Już nie tańczmy, skarbie.

Zmęczona nie jestem!
Ty tak nie myśl wcale!
Czy w ogóle męczy walc?
Lecz nie tańczmy, skarbie.

Skończmy tego walca
póki ból śpi na dnie.
Czy bez cierpień odejść da?
Już nie tańczmy, skarbie.

Z objęć mnie wypuścił
na prośby milczane.
To ja tego chciałam?! Ja?!
Zatańczymy? Skarbie...

Marian Koń

Marian Koń

Opublikowano
Opublikowano

tak to poczytując to może martwy warsztat zmienić na dział piosenka ?
bo co z tym tworkiem zrobić ??
bo jako wiersz słabiuteńko prawie pod każdym względem
zaczynając od powtarzanej ostatniej linijki przez utarty temat kończąc na banalnym końcu
ale jako piosenka mogłoby się to wybronić
a co do działu to kto wie może tylko splendor by to przyniosło i zwiększyło zainteresowanie orgiem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bronmus45
      Playlista - z przymrużeniem oka ..

      Przez bronmus45 · Opublikowano

      ~~ Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam ... brak mu szacunku ... Lat dziewiętnaście do setki winno powagą mnie zdusić - lecz czuję się młodzieńczo lekki i smak tej młodości wciąż kusi ... Tkwią we mnie góralskie geny - lecz te - z beskidzkich górali - gotuje się we mnie moc weny i wciąż pod tym piecem się pali ... Sparafrazuję tu Jerzego Stuhra - lecz nieco innym przykładem; bo kiedy już jestem góral - to muszę też dawać radę pisać do rymu co nieco ... Nie zawsze mi wychodzi - ale tu o to chodzi, że czasem człowiek musi... ...inaczej się udusi lub łepetynę rozsadzi... Więc trzeba sobie radzić!!! ... Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam --- brak mu szacunku ... Jeśli to jednak tak wygląda ... ... nie będę udawał wielbłąda, ni rodzimego barana - to moja głowa ... pijana!!! ~~
    • Waldemar_Talar_Talar
      Gdy czarna tęcza

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Benjamin Artur - @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki - 
    • wiedźma
      AI OWSZEM

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • Wiechu J. K.
      Cukierek z literek

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Sylwester_Lasota
      Wiersz katastroficzny

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...