– To imienna chwila mój Poeto –

[Justyna Piórkowska]

To jest ta chwila ciszy
Pośród której przewija się czas
I konary drżące pod ciężarem liści.

W tej chwili wody strumień umyka,
Przemywa brzeg i ciało zanurzone.
Lekka bryza rozwiewa włos.
Ptak na gałązce radośnie śpiewa
I w trawie świerszcz podnosi głos.

To jest ta ciszy chwila
Pośród której czas się zatrzymał
I tonie, jak i ja tonę
Zakochana w tym spokoju błogosławionym,
Uzależniona od powietrza,
Skazana na wolność wyrokiem prawomocnym
Biegnę polem pośród zbóż, tam
Gdzie zegar wyznacza start.
Nie chce wcale rozpoczynać wyścigu –

Kocham ten letarg i ciężkość słów
Zawieszonych na wigilijnej choince

[Yasioo Zimiński]

pani Justyno, dużo radości mi pani sprawiła tym wierszem. czytałem przy muzyce zespołu ŚCIANKA i jakoś tak świetnie się zgrało. podobało mi się bardzo. słowa celnie trafiaja w głowe poruszając wyobraźnie, wchodząc w nią. ładnie, ładnie. życze sobie więcej takich. pozdrawiam serdecznie:)

[Yasioo Zimiński]

aa...świetnie zastosowała pani inwersje na poczastku trzeciej strofy. taki prosty zabieg a dużo zmienił:):)

[Tali Maciej]

jeżeli na to spojrzeć od strony od której Yasiooo to rzeczywiście tekst ma w sobie coś melodyjnego, frazy płynnie wypływają dźwięcząc , plus od strony poezji śpiewanej, lecz jeśli chodzi od strony wczytania się w wiersz to wydaje mi się, że użyłaś zbyt wielu słów, podałaś całość na tacy zabierając czytelnikowi pole do interpretacyjnego popisu

no i puenta jakby zerwana z choinki ni z gruszki ni z pieruszki

nisko się kłaniam i pozdrawiam

[kall]

hm. powiem tak. do początku trzeciej strofy byłam bardzo na tak [ apropos : dwa pierwsze wersy w 3. są niesamowite. proponuję spróbować ułożyć wiersz 'wokół nich';)]. jednak później coś się zepsuło. zabrakło magii, wspomnień. no a już wigilię wciągać - przesada;) Maciek ma rację - a co ona ma do tego ;)
proponuję troszkę dopracować, a będzie ok ;)

pozdrawiam
kal.