Rozbrajanie

[Witold Marek]

znieczulona jaśminem noc
wabi ogród ten niedotykany

nie odjeżdżaj

od adoracji ran
ścianie zadanych księżycem
mogę się rozchorować

wracają z wojen
konie bez jeźdźców
jeźdźcy bez głowy
listy nieprzeczytane

zestarzeją się moje perły

księżniczki prawdziwe
nie przyznają się nigdy
że są głodne

[Arena Solweig]

Super - pomimo niewidocznych między obrazami więzi, rysuje się kapitalny nastrój tęsknoty, jeszcze nie do końca gotowej krzyczeć na całe gardło. Tak sobie to zobaczyłam, ale to pierwsze czytanie. Pozdrawiam serdecznie Arena

PS. A może to „nie odjeżdżaj” byłoby ciekawe odłączyć od dwuwersówki początku ?

[Witold Marek]

Wiesz, niech o ten enter odjedzie od niej.

[Włodzimierz Nabkowski]

z jednej strony, brakuje mi jakiegoś surowego elementu; tzw pazura ;)
miejscami patetycznie

z drugiej strony, nie wiem, czy powinienem się odzywać, bo jakby nie moja działka stylistyczna ;)

pozdr

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może właśnie d l a t e g o powinien się Pan odzywać :) To działka stylistyczna, od której wręcz uciekam, ale której wypolerowane formy (te sprzed setek lat) napawają mnie zazdrością (żeby napisać coś miękko-gorzko-sentymentalizując, ale żeby się tego nie dało nawet zadrasnąć).

Pozdrawiam.

(P.S.: Wstawiłem już do PP, bo tytuł wpisał mi się nie taki, jak chciałem, a tu korekta tytułów akurat niemożliwa)