Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

...and all another stuff, prościej mówiąc- co tam? jak tam z wami kochani? wydaliście już całe pensje na prezenty dla najbliższych i urocze ozdóbki pierdzidudki na choinkę? mnie już wzięło :). dziś poszła cała miesięczna wypłata a ja słucham kochanych christmas songs. jaki macie stsunek do świąt? ja jestem niewierząca ale mimo to wigilia w moim domu miała taki piękny smak, bez dalszej rodziny i fąłszywości, że od zawsze, przed świętami, ta jak teraz, wyjadam codziennie czekoladki z kalendarza i odliczam dni do wspaniałej kolacji. więc jak tam? znudziło wam się? czekacie? jaki macie do tego stosunek?, bo jestem ciekawa.

Opublikowano

puściłam mamę samopas do sklepu i przytargała wór pełen ozdóbek na choinkę, której nikomu nie będzie się chciało ubierać
ah jak wspaniale [sic!]- "patologiczna" rodzina (najlepiej dogaduję sie z psem wujka), kuzynka udająca, że mnie lubi i wbijająca w kompleksy, mnóstwo żarcia, ciągłe pytanie o to jak w szkole, jak próbna matura, dokąd na studia (?!); sprzątanie, którego nienawidzę, gotowanie (jw.) denne prezenty (bo nikt nie raczy zapytać "jaką chcesz książkę?" :P)
a z drugiej strony przyjedzie brat, najem sie do rozpuku i nie wstane od stołu ("od siedzenia przy stole robią mi się niby-nóżki"), odpocznę od szkoły
w sumie ambiwalentnie, ale na dźwięk fałszywie granych przez sąsiadkę z góry na skrzypcach kolęd dostaję dreszczy
pomijam też chore kampanie reklamowe i tłok w supermarketach :/

Opublikowano

ja stawiam na atmosferę: półmrok, rodzice i siostra z bratem ktorzy nie musza udawać i zgrywać się przed całą rodziną, pyszne dania, kolędy, boskie jak co roku prezenty, wszystko razem mówi : święta to jeden z najlepszych dni roku. o zasługa mojej mamy która potrafiła u nas te święta zbudowac takimi, jakiimi sa teraz. jak byłam młodsza i kłóciłam się z nią myslałam zawsze 'to nic, w święta juz się pogodzimy'.tak że mimo płynących lat świętom stanowczo mówię tak. pozdrawiam

Opublikowano

to nie będą idealne święta. raptem tylko weekend+poniedziałek wolny. to punkt pierwszy.
punkt drugi, od paru lat święta kojarzą mi się z sesją która nadchodzi wielkimi krokami (ostatnia zresztą sesja w moim życiu), a to nie jest dobre skojarzenie.
jeśli chodzi o żarcie, to rzeczywiście jest to dobra wiadomość. osobiście nie mam w zwyczaju gardzić smacznym świątecznym pożywieniem, zwłaszcza że nie ma to wpływu moją młodzieńczą sylwetkę.

jesli chodzi o sztuczność świąt, to osobiście krew mnie zalewa jak wchodzę do pierwszego z brzegu centrum handlowego i widzę piętnastu mikołajów, piętnaście tysięcy choinek, sto tysięcy bombek na reklamach, a wszystko dookoła krzyczy "kup, tanio, okazja".

Opublikowano

jak nie cierpie chodzić do sklepów w dni powszednie tak uwielbiam w przedświąteczne:) w ogóle lubią całą komerche świąt: bałwanki, gwiazdroki, kolędy. lubie kiedy mama coś piecze i sprząta, na dwrze śnieg pada a ja oglądam poraz enty Kevina, który jest swoistym rytuałem świątecznym. tan na prawde same święta nie są tak przyjemne jak przygotowania do nich:)

mam coś dla was! 23 grudnia, mama robi makowca, tata sałatke:D, pada śnieg. spójrzcie w światło lampy jaki wkłada klimat :) (możecie puścić sobie kolędke i przygryzać piernia)

Opublikowano

ee tam...ja wcale swiat nie czuje . co roku to samo . wszystko sztuczne . zyczenia to tamto ble ble . nic ciekawego . pozdrawiam wszystkich na forum bo rzadko tu ostatnio bywam ;)

Opublikowano

Zgadzam się, calutkim swoim skromnym ja, że święta są w środeczku. To trzeba czuć. Kto tego nie odkrył niech napije się herbaty :) Piszę tak może dlatego, że dla mnie jest to święto czysto religijne. Jedno z podstawowych w tej materii.
A ja uwielbiam patrzeć na tych wszystkich ludzi w hipermiejscach. Jak to łatwo człowiek daje się wciągnąć w to wszystko. Socjotechniki na każdym kroku. Rynek kształtuje potrzeby, a nie odpowiada zapotrzebowaniom. Imperium (patrz Hardt i Negri ).
WESOŁYCH ŚWIĄT WSZYSTKIM!!!

Opublikowano

tak tak tak
święta są w środku... ale czasem żeby je poczuć, potrzeba tego widoku choinki, opłatków, sianka i świec :) wtedy jest nastrój + to, co w środku = a to się równa coś niesamowitego :)dla mnie to również religijne przeżycie... do Świąt przygotowuje (od tej duchowej strony) adwent.. sam fakt że on jest... ale jak ma adwent być przygotowaniem do Świąt kiedy już na początku grudnia wszystko się świeci błyszczy i woła...kup kup kuo...w tych okropnych sklepach

Opublikowano

ja tez nie cierpie Świąt. i nie dziwie sie Tobie Jasiu wcale a wcale(ad twego komenta) . wyzej juz napisalam jakie dla mnie sa, co roku to samo i ble ble ble i dalej nie chce mi sie gadac :P

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie było momentu było nagłe rozhermetyzowanie sensu w połowie słowa zostałem jak organ którego ciało już nie potrzebuje twoja nieobecność ma temperaturę ciała siada naprzeciwko i powoli przepisuje mnie na siebie a ja wypluwam składnię która smakuje obcym metalem jakby moje usta były tylko głośnikiem dla cudzego nagrania spokój nie zniknął został wycofany z obiegu został tylko jego brak gęsty pracujący pod skórą jak cisza która przeżyła własny powód dzień mnie nie budzi dzień mnie znajduje w martwym punkcie mechanizmu między sprzężeniem ''po co'' a atrapą jutra która przestała mrugać miejsca po tobie nie są ranami rany mają kierunek to jest otwarcie które nie prowadzi nigdzie nic się nie goi bo nie ma już co wracać do całości jest tylko trwanie wysokie napięcie bez źródła materac ma pamięć kształtu ale brakuje mu danych co noc próbuje nas ulepić z kurzu i potu wypluwając błąd za błędem jak drukarka 3D karmiąca się własnym odpadem świat działa dalej to jest jego najgorsza właściwość ludzie mówią język jeszcze im wierzy rzeczy trwają w rygorze nieludzkiej geometrii tylko ja zostałem przesunięty poza siebie wypatroszono mnie z treści zostawiono oprzyrządowanie serce to tylko awaryjne zasilanie pustego hangaru myśli to pętla w martwym kodzie nadpisują próżnię która nie zostawiła nawet cienia oddech plądruje mi klatkę piersiową jak szabrownik  w domu w którym wyniesiono już nawet ściany czas nie płynie czas naciska rozciąga mnie wzdłuż sekund aż zaczynam się rozszczepiać i w tym stanie jeszcze jestem tylko szumem w miejscu, gdzie kiedyś stał człowiek zakłóceniem, którego nikt nie zamierza naprawić                
    • Te ptaki często nadlatują jak coś skrywamy głęboko w sercu i boimy się o tym opowiedzieć bliskiej osobie. Nie lubię ich, bo to krytyczne wytwory wyobraźni.  Świetnie napisany wiersz! 
    • Tak, też porusza mnie te piękno. Choć muszę sobie o tym przypominać. Dziękuję, bardzo ładny wiersz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97 Takich strumyków w moich górach mam wiele, ostatnio bez wody, gołe kamienie i rów... znamiona czasu. Miłego dnia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...