Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miotam się ciągle
między światem z plastiku
a biedą glinianą
między neonem reklam
a wzrokiem głodnej zebraczki

i co mam wybrać?

czy luksus kuszący
metką bez sensu
czy pot i trud
ze skutkiem minimalnym

czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?
i tak tego nie widać

widać tylko metki bez sensu
delikatny uśmiech żebraczki
niknie w świecie pięniędzy

a ja się miotam
i czas marnuję

a odpowiedź
na razie jest między
zwykła, cicha, boi się zmian
woli żyć jak inni

odwagi brakuje
by przeciąć wiatr
na przekór
wszystkiemu

Opublikowano

czasem fajne fragmenty a inne zupełnie niepasujące i przegadane np:
czemu ten świat jest jaki jest?-takie pytania zadaje sie w wieku dojrzewania...... chyba ,że rzeczywiscie jesteś nieszczęsliwą czternastolatka

to tez beznadziejne:
a ja się miotam
i czas marnuję


natomiast pierwsza strofka całkiem mi się podoba

Opublikowano

Czuć starą dobrą szkołę. Mi się podoba, proszę Pani. Powiewa konserwatyzmem i cóż z tego. Wiersz jest poprawny, spójny. Jesteś wrażliwa. Widać że poświęciłaś trochę czasu na wygładzanie go. To świadczy na korzyść hipotezy żeś pracowita. Umiejętnie wykorzystałaś motyw żebraczki. Nie stroszysz piór. Dla mnie jesteś wiarygodna. Zrezygnuj całkowicie z interpunkcji. Trochę ostrożniej z gradacją. Serdecznie się kłaniam.

Opublikowano

Jeśli potrafisz dostrzec wzrok
"głodnej zebraczki" ,
to pytanie
"czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?"
i odpowiedź
"i tak tego nie widać" - nie jest prawdą, bo Ty to widziesz i nie jesteś jedyną osobą , która nie jest obojętna na krzywdę innych.
Jesteś wrażliwą osobą, potrafisz przekazać w prosty sposób swoje spostrzeżenia, a to jest bardzo cenne.
Pozdrawiam.
Łucja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...