Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

rozterki

Ania_Kos
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ania_Kos

Ania_Kos

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

miotam się ciągle
między światem z plastiku
a biedą glinianą
między neonem reklam
a wzrokiem głodnej zebraczki

i co mam wybrać?

czy luksus kuszący
metką bez sensu
czy pot i trud
ze skutkiem minimalnym

czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?
i tak tego nie widać

widać tylko metki bez sensu
delikatny uśmiech żebraczki
niknie w świecie pięniędzy

a ja się miotam
i czas marnuję

a odpowiedź
na razie jest między
zwykła, cicha, boi się zmian
woli żyć jak inni

odwagi brakuje
by przeciąć wiatr
na przekór
wszystkiemu

Panna Cogito

Panna Cogito

Opublikowano
Opublikowano

czasem fajne fragmenty a inne zupełnie niepasujące i przegadane np:
czemu ten świat jest jaki jest?-takie pytania zadaje sie w wieku dojrzewania...... chyba ,że rzeczywiscie jesteś nieszczęsliwą czternastolatka

to tez beznadziejne:
a ja się miotam
i czas marnuję

natomiast pierwsza strofka całkiem mi się podoba

Dariusz Sokołowski

Dariusz Sokołowski

Opublikowano
Opublikowano

Czuć starą dobrą szkołę. Mi się podoba, proszę Pani. Powiewa konserwatyzmem i cóż z tego. Wiersz jest poprawny, spójny. Jesteś wrażliwa. Widać że poświęciłaś trochę czasu na wygładzanie go. To świadczy na korzyść hipotezy żeś pracowita. Umiejętnie wykorzystałaś motyw żebraczki. Nie stroszysz piór. Dla mnie jesteś wiarygodna. Zrezygnuj całkowicie z interpunkcji. Trochę ostrożniej z gradacją. Serdecznie się kłaniam.

Łucja Kucińska

Łucja Kucińska

Opublikowano
Opublikowano

Jeśli potrafisz dostrzec wzrok
"głodnej zebraczki" ,
to pytanie
"czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?"
i odpowiedź
"i tak tego nie widać" - nie jest prawdą, bo Ty to widziesz i nie jesteś jedyną osobą , która nie jest obojętna na krzywdę innych.
Jesteś wrażliwą osobą, potrafisz przekazać w prosty sposób swoje spostrzeżenia, a to jest bardzo cenne.
Pozdrawiam.
Łucja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      ego i jego alter

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • Leszek Piotr Laskowski
      Wisło – Matko Polskości.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • hollow man
      kapsułki

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • jjzielezinski
      treść

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • _Marianna_W_
      Za tobołami

      Przez _Marianna_W_ · Opublikowano

      I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...