Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miotam się ciągle
między światem z plastiku
a biedą glinianą
między neonem reklam
a wzrokiem głodnej zebraczki

i co mam wybrać?

czy luksus kuszący
metką bez sensu
czy pot i trud
ze skutkiem minimalnym

czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?
i tak tego nie widać

widać tylko metki bez sensu
delikatny uśmiech żebraczki
niknie w świecie pięniędzy

a ja się miotam
i czas marnuję

a odpowiedź
na razie jest między
zwykła, cicha, boi się zmian
woli żyć jak inni

odwagi brakuje
by przeciąć wiatr
na przekór
wszystkiemu

Opublikowano

czasem fajne fragmenty a inne zupełnie niepasujące i przegadane np:
czemu ten świat jest jaki jest?-takie pytania zadaje sie w wieku dojrzewania...... chyba ,że rzeczywiscie jesteś nieszczęsliwą czternastolatka

to tez beznadziejne:
a ja się miotam
i czas marnuję


natomiast pierwsza strofka całkiem mi się podoba

Opublikowano

Czuć starą dobrą szkołę. Mi się podoba, proszę Pani. Powiewa konserwatyzmem i cóż z tego. Wiersz jest poprawny, spójny. Jesteś wrażliwa. Widać że poświęciłaś trochę czasu na wygładzanie go. To świadczy na korzyść hipotezy żeś pracowita. Umiejętnie wykorzystałaś motyw żebraczki. Nie stroszysz piór. Dla mnie jesteś wiarygodna. Zrezygnuj całkowicie z interpunkcji. Trochę ostrożniej z gradacją. Serdecznie się kłaniam.

Opublikowano

Jeśli potrafisz dostrzec wzrok
"głodnej zebraczki" ,
to pytanie
"czemu ten świat jest jaki jest?
może nie warto niczego zmieniać?"
i odpowiedź
"i tak tego nie widać" - nie jest prawdą, bo Ty to widziesz i nie jesteś jedyną osobą , która nie jest obojętna na krzywdę innych.
Jesteś wrażliwą osobą, potrafisz przekazać w prosty sposób swoje spostrzeżenia, a to jest bardzo cenne.
Pozdrawiam.
Łucja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...