Ballada o Robinie

[Jacek Mucha]

Raz poszedł Robin w ciemny las,
Lecz zgubił się haniebnie.
I już rozpłakać się nasz bohater miał,
Bo pomyślał, że z głodu polegnie.

Lecz co to nagle dzieje się!
To z nieba leci wróżka.
Hey! Robinie! Pokażę Ci drogę gdy Ty
Pójdziesz ze mną do łóżka.

I poszedł Robin razem z nią,
Bo coż wszak innego robić miał.
Pytanie o drogę spodobało mu się tak,
Że pięć razy niedosłyszał.

A morał? Oczywiście jest!
I to intelektualnie obszerny.
Gdy droga Tobie znuży się,
Mów, żeś turysta niedzielny.

[czarna]

By drogę dobrą wybrać - do szkoły TRZEBA chodzić
jak wychędożyć wróżkę - wiedzieć też nie zaszkodzi.

[Jacek Mucha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe, że wspomniano o szkole. W pierwowzorze ostatnia zwrotka brzmiała

A morał? Oczywiście jest!
I to intelektualnie spory.
Aby przejść przez jakąś drogę
Nie trzeba chodzić do szkoły

[czarna]

obszerny intelekt nie dla mnie dziś
jestem jak senny pluszowy miś
raz widzę szkołę a raz turystę
zbaczam z drogi morału ruchem fallistym

ps. dzięki za wstawienie poprzedniej wersji
inaczej mój poprzedni wpis miałby się z pyszna
pozdruff

[Stefan_Rewiński]

Robina chód
do łóźka zwiódł
i uwiódł

(Jacku, literufka w 2 wersie chyba)

[Jacek Mucha]

to nie Robina styl chodzenia
rzutuje w kwestii uwodzenia
nie tors pakera marmurowy
lecz z targu lśniący dresik nowy

Dzięki za literówki - idę się pocharatać.
I proszę, bez 'pana'.

[Aleksander_Szumanski]

Z wróżkami różnie zaś bywa
Jedna powróży w try miga
A z inną nie rzadko się zdarza
Iż potrzebujesz lekarza.

[Jacek Mucha]

Są tacy, mówię poważnie - to nie żart!
Spotkanie wrednej jędzy uznadzą za fart!
Czują przyjemność, gdy leżąc w pokrzywach
Depcze po ich, władczyni prawdziwa!

;)

[Jacek Mucha]

Nosiła ona razy kilka.
Poniosło leśniczego.
Już wiem, dlaczego go widziano
szeroko uśmichniętego!
;)