Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziś ja będę ogniem Twym

rozpalę Cię do białości

nagość odkryję

pieszczotą swą zadam mękę

odwiedzę każdy zakątek

każde czułe miejsce

płomiennie

...a Ty

o szklankę wody nawet nie poprosisz

z pragnienia zechcesz konać

w ramionach mych

i niczym wąż zaczniesz się wić

namiętnie

żar zstąpi na Twoje ciało

i będzie w spazmach nieprzytomne

i o spełnienie bedziesz błagać

ogniem swoim przylgniesz do mnie

dziś ja bedę ogniem Twym

rozpalę Cię do białości

a Ty...

spalać się będziesz

we mnie

Opublikowano

a ja będę mieczem

1. po co taka duża interlinia?
2. ugasić ten płomienny patos - swą, twą itd. zamienić na swoją, twoją itp. najlepiej zrezygnowac z zaimkow dzierżawczych, gdzie tylko można
3. no nie, nie tu nie ma co poprawiać,bo jak się ten wiersz obedrze z patosu i egzaltacji to nic nie zostanie
4.lepiej napisać od nowa, a przed pisaniem ugasić wszelki ogień

pozdrawiam

Opublikowano

Cholera znowu widzę uskarżanie się na patos i ogień.
O pewnych uczuciach nie można pisać bez ognia i bez patosu. Takie wiersze mają krzyczeć - fakt, krytykom pewnie się nie spodobają, ale nie w tym rzecz. Poezja ma wyrażać autora, więc jeżeli ogień płonie do niech to będzie do cholery widoczne. Pisanie o ogniu na chłodno traci wszelki sens.
To wyżej było do wiersza raczej na tak. Jednak "twą", "swą" etc. faktycznie powinno się zmienić.

Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jeśli ugaszę cały ogień to wiersz bedzie mówił o mrożnym poranku;) a nie taki był zamiar... ale dziekuję za komentarz, nastepnym razem postaram się używać mniej zaimków dzierżawczych
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję Adamie:) mój wiersz miał wykrzyczeć to co czuję i mam nadzieję, że krzyczy dość głośno i wyrażnie, a słowa, które budza największe kontrowersje postaram się zmienić...
Nie będę gasić ognia, chcę nim być. Pozdrawiam gorąco:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


można
tylko się trzeba nauczyć
i tylko trzeba CHCIEĆ się nauczyć

tu nie widać
ani umiejętności
ani chęci nauki
- przynajmniej na razie

a wiersz jest słaby nie tylko ze względu na egzaltację i patos
i archaizmy: twe, swe
jest słaby, bo jest banalny
na tysiące sposobów TE same słowa były pisane
przez tysiące autorów

mimo, ze miliony osób odczuwają coś podobnego
starają się, przynajmniej starają pisac o tym w sposób
nietuzinkowy i odkrywający właśnie ich osobiste emocje, własne skojarzenia
a nie powielający schematy

przykro mi,
kalkom, patosowi, zadęciu
mówię zdecydowane NIE

pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


można
tylko się trzeba nauczyć
i tylko trzeba CHCIEĆ się nauczyć

tu nie widać
ani umiejętności
ani chęci nauki
- przynajmniej na razie

a wiersz jest słaby nie tylko ze względu na egzaltację i patos
i archaizmy: twe, swe
jest słaby, bo jest banalny
na tysiące sposobów TE same słowa były pisane
przez tysiące autorów

mimo, ze miliony osób odczuwają coś podobnego
starają się, przynajmniej starają pisac o tym w sposób
nietuzinkowy i odkrywający właśnie ich osobiste emocje, własne skojarzenia
a nie powielający schematy

przykro mi,
kalkom, patosowi, zadęciu
mówię zdecydowane NIE

pozdrawiam

podpisuję się pod komentarzem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...