Lutocin - topoli pobliskiej odległy.

[Messalin_Nagietka]

nad brzegiem rowu topola samotna
i nijak serca w liściach, bo ich nie ma,
skorupą bieli podmieciona miotła
od zimy pyłem, jak kawałkiem chleba,
dzieli powietrze – wędrowca chmurnego,
co w pysku miele wiatrem, tyle z tego,

a dal bezkształtna, wkraczając w horyzont,
wyławia wszystko, co dotknęło linii
i jak po lucie chuci słońca płozą,
krusząc przybrzeżną rowu suchość bylin
i pstrzy z topoli i jak zwierzę koci,
niosąc rój senny po całej stokroci,

i naraz niknie, gdy słońce z zaprzęgu
puszcza noc w przestrzeń i śnieg w ciemne sukno
gwiazd pękiem suci, bżdżąc coś w półkręgu,
że tak tu w rowie topoli jest smutno,
jak czasem kiju, co zatracił szczotę,
szyjąc widnokrąg wyszczerbionym grotem,

rów wszak do wioski zawija, lecz kto tam
odgadnie która plisowaną zwałą
iść by do baby której czy do chłopa
i nie powrócić w czas wygiętą wałą,
bo komuż z chaty po mrozie i czerni
siadać przy drzewie w rowu śnieżnej pełni,

samotność czasem szczęściem, kiedy luty
kuje i ciepło rozdziera na wietrze,
topoli wszystko jedno i dopóty
z obojętności sama się nie zetrze,
pyląc w powietrze, jak kawałkiem chleba
i nijak serca w lutym jej nie trzeba.

---------------------------------------------------------------
od autora:
Lutocin – wieś w okolicy Bieżunia, północne Mazowsze.

[jacek_sojan]

Lekcja zapomnianego języka polskiego - Pan nie tylko jesteś geograf ale i archeolog języka. I ten język pod Twoim piórem żyje i przemawia. Serdeczności - J.S.

[Jacek Mucha]

Jeśli przyjąć, że poezja to tworzenie metazdań, po to aby i dusze mogły rozumieć nasze światy, to moją lepszą połowę wiersz powyższy przyprawił o uśmiech. Uśmiech, po którym już nic nie trzeba dodawać.

[jacek_sojan]

Mucha rzekł; ale takich założeń poezja nie cierpi, jest wolna od dogmatyzmu epok i ich głosicieli. Jeśli p. Mucha uśmiechnął się do własnych wspomnień, które ten wiersz wzbudził - a to co innego. Tak rozumiem. Uśmiech to pozytywny objaw, ludzki bardzo.

[Fanaberka]

" bżdżąc coś w półkręgu,
że tak tu w rowie topoli jest smutno,
jak czasem kiju, co zatracił szczotę "

:-))))))

Pięknie, Messa :-)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no nie wiem co rzec - Jacku - dziękuję bardzo - z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i ja Jacku z usmiechem do Ciebie i pozdrówką i ukłonikiem
MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no tak - ktoś kiedyś powiedział "kijem wody nie zatrzymasz" - miał rację - ale kijem można rysować

dziękuję Fanaberko z ukłonikiem i pozdrówką MN

[seweryna żuryńska]

Messalinie
twoje wiersze zawsze czytam kilka razy
najpierw nastrój, kolor, tonację chcę pochwycić
potem obrazki sobie maluję
a potem ... to już obżeram się słów urokiem i ich za ręce wodzenie się niezwykłe
"...a przecież mi żal...", że nie ujrzę wszystkiego twoimi oczyma

i tak serdecznie pozdrawiam
seweryna

[amandalea]

:) przeczytałam jak piękną opowieść ;)...ech co się bedę rozpisywać...lubię te Twoje wierszo-opowieści :))
pozdr.
Lidia

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Sewerynko - z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a ja Amandaleo - dziękuję - rozpisuj się - bardzo proszę - z ukłonikiem i pozdrówką MN