gondole krakowskie

[Cody]

gondolierzy płyną w łódkach
z bukietów liści opadłych
które znajdujemy w urojonych
alejach

w ramę więc wprawiasz
patyki powyjmowane spomiędzy
drzew wokół których błądzą
nasze kroki - odbite korowody
powrótów w kształty wytarte
przez obraz obłoków

na ciele rodzą się elegie
na przekór płynącym w nas porom
wygasłym gwiazdom
opuszczamy cienie w kroplach
herbaty
rozlanych
na stole

[jacek_sojan]

Intrygujący tytuł, nic ponadto...szkoda.

[Cody]

jacek,
nie każdy wiersz to zapie...lanie pełne potu, krwi i całej tej masy dupereli. czasem to taka przyjemność, dla mnie, napisać tak, bez przyczyny, bez całej sztampy. ja to nie wieszcz, żeby się każdym napisanym słowem egzaltować. nie w tym stadium pisania w jakim jestem. w związku z czym jednym będzie się pojawiała na ustach samogłoska "o" innym nie. podobno to się nazywa przyroda.
pozdrawiam

[jacek_sojan]

W przyrodzie ma miejsce bezustanna ewolucja, a my jesteśmy jej częścią, obdarzoną samoświadomością. A dobre wiersze pisze się "bez tej całej sztampy" i "egzaltacji". Bo i "pisze się", a nie zawsze się napisze. Niemniej - obowiązuje czujność, Wielki Korektor naszych decyzji. Ażeby potem się nie tłumaczyć.