bon ton

[Anastazja.P]

chcę zamknąć nawyk spoglądania przez ramię
w drewnianej beczce która spłonąć może w proch
przy świadkach usypać w kopułę
nie większą niż długość ich stóp

kopnięcie krztusi zdeptany świat
miarowo przytykanym powietrzem

wdech
wydech

pod barkiem parzącej ziemi
kisnę
na wino dla odrębnych apetytów

[Messalin_Nagietka]

no i Ana już czuję pieśń - przepraszam że tak pompatycznie - ale naprawdę czuję
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Espena_Sway]

śliczny wiersz, niesamowity klimat

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Arena Solweig]

Smakowicie i wytrawnie - no i z-winnie Ci to wyszło, Ana ! Pozdrawiam serdecznie Arena

[Roman Bezet]

Robienie na odwrót zawsze nas kusi (na szczęście!). :D
Pod barkiem - mówisz? A co to za bar, gdzie takie skisłe jest? jaka kategoria? ;)
"kopnięcie" i "zdeptany" - jak dla mnie za blisko skojarzeniowo.
Reszta na szczęście "odrębna" (dla licznych apetytów?).
pzdr. b

[jacek_sojan]

Przyłączam się do powyższych zastrzeżeń, cały ten dwuwers z "kopnięciem..." jakoś mi tu nie leży, a szkoda, bo wiersz ciekawy i zatrzymuje na sobie oko i myśl - myśl odrzucenia? odepchnięcia? skrzywdzenia?. Ale w finale nie skostniała, jest otwarta i w sumie opymistyczna. Znaczy się - pogodzona.

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zdana na..... na na na na

Dziękuje wszystkim za komentarze!!
Pozdrawiam
Anape