[mój prywatny październik]

[Ona_Kot]

Zachwiał się, ukradkiem potarł nos.
Nad moimi brwiami zamieszkała linia

prosta w całym majestacie zdziwienia,
które miała reprezentować.

Śmiał się, zacinał deszczem, ni stąd
ni zowąd klął siarczyście, siadał

nawet w mojej dzielnicy. Przez okno siadał,
torami lśnił, jak rzędem zębów.

Kiedy tak wpadał, wiatrem wypadał, mgłą
ponaglał, popędzał, plątał. Wiązał się.

Supeł. Zupełnie jak ja.

[Tomasz_Biela]

nawet nie przeszkadzają powtórzenia
mają tworzyć nastrój no tak
jest i to fajny
podoba się wiersz po prostu


pozdrawiam T

[Mirosław_Serocki]

a mnie to "siadał" jednak drażni.
coś tam w kolejności wersów mi nie pasuje.

[Ona_Kot]

T.B.
dziękuję

M.S.
normalnie zaszczyt mnie pokopał
nareszcie!

pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

supeł-musi być, ale zawsze mi sie czyta "super"i troszke mi to przeszkadza ;))) a ogólnie wrazenia jak zawsze bardzo bardzo:)

Pozdrawiam
Agata

[Ona_Kot]

kłaniam się

pozdrawiam

[Jacek_P.]

Mnie się podoba z tym powtórzeniem siadania. Tylko nieco bym zmienił wersyfikację. I przecinki przy wpadaniu. Podkreśli to w moim odczuciu nostalgiczną melodię.

Zachwiał się, ukradkiem potarł nos.
Nad moimi brwiami zamieszkała linia

prosta w całym majestacie zdziwienia,
które miała reprezentować.

Śmiał się, zacinał deszczem, ni stąd
ni zowąd klął siarczyście, siadał

nawet w mojej dzielnicy. Przez okno siadał,
torami lśnił, jak rzędem zębów.

Kiedy tak wpadał, wiatrem wypadał, mgłą
ponaglał, popędzał, plątał. Wiązał się.

Supeł; zupełnie jak ja.

I może jeszcze średnik zamiast przecinka w ostatnim wersie?
Pozdrawiam październikowo (jeszcze)
Ja.

[Ona_Kot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak zawsze, przydaje się świeższe spojrzenie
niekoniecznie młodsze ;]

przyjmuję uwagi, poza średnikiem
zamiast średnika, ugodowo, proponuję kropeczkę

pozdrawiam

[Jay Jay Kapuściński]

jak rzędem zębów - może należałoby poszukać czegoś bardziej... wyszukanego? :/
no tak jakoś ten fragment.

reszta tradycyjnie -
zresztą sama wiesz :)

pozdr.

[Barbara_Pięta]

Ładny wiersz. Klimaty bardzo październikowe, czasem mokre, tnące, a kiedy indziej słoneczne i kuszące milionem kolorów ubranych w liście. Jestem na tak - porwał mnie nastrój wiersza :-). Pozdrawiam/B.

[stanislawa zak]

bardzo ciekwy, lekki, czuje się jak liście lecą z drzew, podobamisie z plusem

[Vera_Ikon]

Jedni za inni przeciw :) Mi się te powtórzenia nie podobają.
Ale to jdyne zastrzeżenie. Poza nim - wszystko cudne. Na czele z klimatem!
pozdr gorąco

[Jacek_P.]

A ja bym bronił reprezentowania. Bo cały ten dwuwers jest innobajkowy. On oddziela peela - czyni go obserwatorem całego tego październikowania po to, żeby końcowa integracja była tym wyrazistrza. I w świetle tego - zupełnie mi pasuje.
Pozdrowionka!
Ja.

[Ona_Kot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a po co wyszukiwać wyszukanego?
czasami chyba lepiej (o)powiedzieć coś
dokładnie tak, jak wygląda...
(ale ja tam się nie znam, więc nie wiem)

pozdrawiam

ps. sama nie wiem, w tym właśnie rzecz (dziękuję za to, czego się domyślam)


mnie porywa corocznie październik
bardzo
dziękuję

pozdrawiam


dziękuję bardzo

pozdrawiam



byłoby niefajnie gdyby podobało się wszystkim
za gładkie, śliskie by mi się wtedy wydawało
a tak - jest ok, że ktoś znajdzie jakiś element odstający
:]

dziękuję za "wszystko cudne" oraz za te niespodobane powtórzenia

pozdrawiam


i jakoś tak od razu:



bardzo wam dziękuję obojgu :]
Moi Najważniejsi Czytacze
(i Najlepsi, ale ciiiii)

pozdrawiam