Łkanie Czasu

[Kai_Fist]

Łkanie Czasu


płaszczyzny dźwięków
skomlą
migając oczyma

łukowym językiem
nadłamują
skostniałe szyby

podniosły wschód
upadł
wdziękiem baletnicy


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

[Gość tanthalos]

Jak na ciebie to średnio. Czy może ja tego nie rozumiem?!

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Wymyślę Ci głębię do Twojego wierszyka, chcesz?

Imperium kona. Republiki odłamują się jedna po drugiej, trzeszcząc jak kry pod naporem lodołamacza Arktyka, a w tle tajga, pociąg i chuchający w rękawice... Czuk i Hek :) Po kolana w śniegu brnie, utykając, Matuszka Rassija. Pada na kolana jak podstarzała primabalerina Teatru Balszoj i zanosi się gruźliczym kaszlem. Publika bije brawo. Kurtyna opada, wszyscy tańczą pod konfetti z popcornu. Rosiewicz wydziera się, że wieje wiosna ze wschodu.

Sorry, nie mogłam się powstrzymać.

[Kai_Fist]

hehe,
świetna interpretacja, niesamowita...
wiesz, nawet pasuje :)

Dzięki :)

[agnieszka puczynska]

ja Ci nie będę dorabiać ideologii, bo już całkiem fajna powstała wcześniej:)
pozdrawiam i czekam na kolejne wiersze, może będę mogła wreszcie COŚ tu napisać:)
agnieszka

[Dotyk]

Kai - jeja.Od tytułu - po ostatnią literkę nie podoba mi się


dziwaczny. taki na siłę.

jakbyś trochę wstał sobie rano i powiedział. No nic. Trzeba napisac wiersz.

traktuję to jak incydent.

ściskam cię - Mirka

[Kai_Fist]

Dzięki
racja, COŚ dziwacznego wyszło,

aczkolwiek znów czuję się poetą-nie-poetą nierozumianym ;)
i to zaczyna mi się podobać :)

Pozdrowionka,
Kai Fist

[Adam_Szadkowski]

Siłowe wykonanie. W każdej strofie sa metafory, które gmatwają i do mnie nie dociera obraz żaden.

Adam