Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja już nie wierzę
w miłośc jak z bajki,
w wieczne uczucie
i czaru blask.
Ja już nie wierzę
w radosne poranki,
w twych oczu blask
i szczęścia smak.
Prysła nadzieja
zawalił się świat.
Zraniłeś me serce-kochało Cię tak!
Choć ból z serca tryska,
po twarzy spływają łzy
Nikt już nie zwróci mi
tamtych chwil.
Tylko przy Tobie byłam szczęśliwa.
Z Tobą do końca chciałam już żyć.
a Ty?
tak po prostu odszedłeś...
[sub]Tekst był edytowany przez Asik dnia 27-10-2003 21:41.[/sub]

Opublikowano

Już nie wierzę
w miłośc jak z bajki,
w wieczne uczucie
i czaru blask.
Już nie wierzę
w radosne poranki,
w oczu blask
i szczęścia smak.
Prysła nadzieja
zawalił się świat.
Zraniłeś serce
- kochało tak!
Choć ból tryska,
po twarzy spływają łzy
Nikt już nie zwróci
tamtych chwil.
Tylko przy Tobie byłam szczęśliwa.
Do końca chciałam żyć.
a Ty?
tak poprostu odszedłeś...

-----
kilka słów wyciąłem i jest nadal ok,
aczkolwiek troszke za mocno przegadany, za dużo słów takich sobie,
treść też nie za bardzo odkrywcza.

Pozdrawiam,
Kai Fist

Opublikowano

Asiku, każdy kiedyś zaczyna,
To jest dział dla początkujących i dobrze.

Na początek zauważ jedną mała rzecz:
"czaru blask" i "w twych oczu blask"

Postaraj się z "radosne poranki" zrobić metaforę. Polecam zabawę słowem!

No i, niestety w poezji to już musi być bez błędów ortograficznych, popraw: "poprostu" na "po prostu".

Narazie tyle uwag.

Pozdrawiam, s.m.

Opublikowano

jak obiecałam tak odwiedziłam...hmm,jak dla mnie to zbyt oklepany temat przez co trudno się z nim zmierzyć,to co wydaje nam się proste często kryje w sobie małą pułapkę. Ogólnie nie lubię rymów bo bardziej mi przeszkadzają niż ułatwiają czytanie ale taki już urok tego wiersza,raczej pomyslałabym nad troche innym zakończeniem,może jakieś niedopowiedzenie bo sam tytuł nas naprowadza...pozdrawiam,ja też zaczęłam załkiem niedawno:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie!
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...