Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

x x x



Tej nocy zapalimy
najsłabsze gwiazdy

moja sukienka będzie
lekka jak dmuchawce
które przyniesiesz

na parkiecie rozsypiemy
garść ziemi i rozpoczniemy
najbanalniejsze tango

Kiedy już nie rozróżnię
mego ciała od twojego
zdradzę

Ziemia którą depczą
nagie stopy
przykryła także zwłoki
chwil

Opublikowano

początek się jeszcze jakoś trawi, dalej jest fatalnie.
gdy przeczytałam pierwszy wers od razu skojarzył mi się
z wierszykiem deklamowanym na akademiach patriotycznych,
coś w stylu 'tej nocy zgładzono wolność w zdradzieckim lesie'.
jak zaczęłaś tak i skończyłaś- zwłoki chwil są zaprawdę tragiczne.
Pozdr

Opublikowano

Hmmm... Dziwne ale jakoś mi się podoba, zwłaszcza motyw z najbanalniejszym tangiem.
Nie jest idealnie, można było conieco wygładzić, ale nie tak źle.
Zło, nie wiem, o co chodzi w twojej wypowiedzi: najpierw mowisz, że początek jakoś się trawi, potem objeżdżasz pierwszy wers. To trawi się, czy nie?
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




:) dzięki za krytyke, to mi sie przydaje i musze nawet powiedzieć, że się zgodze ze zwłokami chwil - też mi sie nie podobają, ale za cholere nie potrafie tego zmienić. Pozdro!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 52. Droga przez morze (narrator: hypaspista) 1. Zaczęło się od snu — król chce, byśmy deptali po wodzie. 2. „Zbudujcie ląd” — prościej nie można powiedzieć szaleństwa. 3. Dno bez końca. Sypiemy gruz w paszczę, co nie zna sytości. 4. Niektórzy mówią, że walczymy z Posejdonem. Niech i tak będzie. 5. Tyr patrzy z góry. Ich śmiech ma ostry grot i zapach gorącej smoły. 6. W nocy słyszę fale — nie biją, tylko pytają „po co?”. 7. Rano wynosimy ciała — morze chce zapłaty, więc płacimy. 8. A jednak idzie naprzód. Każdy cal tej drogi to zaciskana pięść.   cdn.
    • Uzewnętrzniam się na zewnątrz, w środku pustkę mam. Chcę, by to o mnie wiedziano, czego nie wiem sam. Tworzę wizję kogoś, kto istnieć nie ma prawa. Udoskonalam siebie – twórcza to zabawa.   Jestem przystojny, mądry, mam ciało Achilla. Tu w szczęściu i radości mija każda chwila. Wirtualna rzeczywistość dodaje mi wiary, Tu mogę być wreszcie nad wyraz doskonały.   Co dzień wpadam bezmyślnie w otchłań szczelnej sieci, Zatracam się w tym świecie jak w zabawie dzieci. Wciąż szukam aprobaty, dowodów uznania, Poklasku i szacunku, i adorowania.   Na jawie pewność siebie nie jest już taka pewna, Umysł nie bywa tak bystry a mowa wylewna, Mięśnie nie tak sprężyste, głos nie tak ponętny, Włos nieco siwiejący a brzuch lekko wzdęty.  
    • Witaj - całe młodzieńczy czas poświęciłem na czytanie książek - wiadomo to były inne czasy - dziś też jeżeli czas pozwala czytam - bo czytanie to fajnanprzygoda fajna podróż bez wychodzenia z domu - zaciekawił mnie twój wiersz -                                                                                                        Pzdr.serdecznie.                       
    • @A.Between   ładne - "Maluję Cię z rzeczy, których nie wypowiadasz."   codziennie rano staram się słyszeć słowa te które nigdy nie mówisz uprzedzać myśli tłamsząc krzyk ciszy być krok przed tobą - kochasz czy lubisz :))
    • z wierchu to prostak cham obrażony w środku nieszczęśnik zakompleksiony :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...