Barwy na dłoni

[Piotr Sanocki]

w kalejdoskopie barw
każdy by miał swój wymiar
(jak złożoność róży)
płatek po płatku
odrywam
aby dobyć prostoty


zimno dziś przyczaiło się w zaułkach
stare marszczą się mury

powiedz jakie dziś czujemy barwy?
czy jest to czerń
na stól rozlanej kawy?
biel?
świeżo wypranych obrusów

nie z czystej karty rozdaję
odcień
wszak żyjemy
każdy własnym

patrz! Nawet drzewa mają
swoje humory

a deszcz tylko szeleści powietrzem
i groźnie stroszy się mrozem

od wieków niczego nie zmienia

[Luthien_Alcarin]

dobry jak dla mnie (moze torszke przesadzona ta kawa: ale ze kawe lubię to wybaczam:)) Według mnie przydałaby się konsekwencja :duze małe litery....moze wszystko sprowadzic do małych? byłoby chyba ciekawiej- na tyle mankamentów Reszta na +
:)
Pozdrawiam
Agata

[jasiu zły]

Utwór ma taki nastrój i operuje taki słowami (chodzi mi o ich brzmienie), że aż się prosi o rymy. No i gdzie one są? A właśnie przez ich brak, koszmarnie rażą w oczy takie oldschoolowe słówka jak 'wszak', albo 'patrz' na początku wersów. Druga strofa jest do luftu, za dużo pytań, poczytaj na głos - ten fragment i powyższe zabiegi dają efekt wierszyka na uroczystość szkolną. Jak dla mnie to można to potraktować co najwyżej jako niedokończony szkic i tyle. Mogło z tego coś być, a tak jest figa.

[drzazga]

sympatyczny kiczyk:)
marszczący sie mur i szeleszczące powietrze, kawa rozlana na obrus, eviva l'arte.

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Agatko za ciepłe słówka. Literki poprawiłem ;)
Jeszcze raz dzięki za poprawkę.

Pozdr.
PS



Dziękuję za komentarz. Widać nie potrafię pisać wierszy białych. Choćby nie wiem jakbym się starał, zawsze tworzę wiersze o pokroju rymowanych ... :/ Łatwo mnie wyczuć.
Ale z drugiej strony rymów nie mógłbym dodać, bo te oldschoolowe słówka wyszły by naprawdę kiczowato.
Może kiedyś coś w nim poprawię...

Pozdr.
PS



Bardzo mi miło ;)

Pozdr.
PS

[stanislawa zak]

i az do znudzenia tyle tych liści więdnie a jakie barwy! czego tu sie czepiać - powietrza co szeleśći? muru co się marszczy? pozdrawaim szeleszcząco!

[Marek Wieczorny]

Piotrze!
Nastrój jest w wierszu, jest również ciekawe (może zbyt kontrowersyjne w zakończeniu) przesłanie. Czy potrzeba więcej? Zapewne Autor uznał, że tak ma być... i to jest prawem Tworzącego. Co do użytych słów, które jeden z Komentujących określił "oldschoolowe", to wolę te stare niż te nowe dziwolągi językowe, których wyraz "oldschoolowe" jest smutnym przykładem.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny