Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pamiętam że przez pół godziny gapiliśmy się
na bandę dzieciaków w piaskownicy udając
że wcale nie chcemy złapać za szpadelek
remek żartował że chyba wreszcie dojrzeliśmy

potem mówił że czuje po raz pierwszy
żona mieszkanie i takie bajki z księżyca
skwitowałem że facet to by tak chciał
całe życie tylko babki i domki z piasku

nagle podbiegł do nas mateuszek lat pięć
próbowałem szybko zasłonić puszkę
ale mały tak wtedy spojrzał że zbladłem
ja powiem pani że nie umiesz się bawić

Opublikowano

Garamond — To ja dziękuję. Gdybym tylko wiedział, że powinien być inny tytuł... ;)

Stanislawa — Dzięki wielkie za odwiedziny i komentarz. I za miejsce na całej ścianie.

Pozdrawiam. // 51

Opublikowano

świetny wiersz; po przeczytaniu tytułu - muszę przyznać, podchodziłam do niego z rezerwą, choć wiem, że piszesz bardzo dobrze; no i mile się zaskoczyłam - bardzo mi się podoba;
mogę się tylko przyczepić do tego, że zgubiłeś kreseczkę nad o w "mówiłeś";

pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Luthien_Alcarin — Cieszę się, że też tak uważasz. Dzięki.

Jay Jay — Dziękuję za odwiedziny. Bardzo.

Julia V. — Sprawne oko. Poprawiłem. Miło słyszeć, że się podobało.



Pozdrawiam Was. // 51

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...