Ojciec

[Agnieszka_Gruszko]

nie umiałam pokochać
jego szelmowskiej duszy
kiedy dłonie
spracowane
pachniały stęchlizną
"oddajcie mi życie"
krzyczał
pijany tesknotą

nie umiałam ukoić
rozedrganych powiek
kiedy na fotelu
umierał za grzechy
bez zbędnych
słow
modlitw padających
w pustkę

nie chciałam dotykać
zmarszczonego ciała
gdy bezzębnym uśmiechcem
żegnał się z tym światem
przygasłymi oczyma
czytał dla mnie wieczność
ja słuchac nie chciałam

[Jolanta Sztejka]

przeczytałam go kilka razy i wyszczypnęłam kilka fragmentów, których sama chyba nie potrafilabym lepiej opisac choć niejednokrotnie probowałam
za to duzy plusik
duuuuużżżżżżo emocji
udalo ci się je ująć w bardzo obrazowy sposób
pozdrowienia

[Kai_Fist]

nieźle, podoba mi się

[seweryna żuryńska]

Są w moim życiu gesty, których nigdy nie umiałam darować sobie .
Są słowa, których nigdy nie wybaczyłam innym.
I za to będę potępiona.
Umieć zapomnieć tak naprawdę, to wielka sztuka.
Najtrudniej wybaczyć tym, którym zawierzyliśmy najmocniej.
Tak pięknie o tym napisałaś. Tyle wspomnień we mnie się zrodzilo.
Dziękuję pięknie.

Uklony

[Piotr_Mogri]

Niezłe - od serca i do serca... pozdrawiam

[Wioletta_Szkaradowska]

kiedy pierwszy raz czytałam ten wiersz okrutnie mi się nie podobał bo mam alergię na różne słowa np.: "pijany tęsknotą", "bezzębny uśmiech", "przygasłymi oczyma", "wieczność". Jak czytałam drugi raz przestało mnie to troszkę irytować.
Mam ambiwalentne uczucia co do tego wiersza.

pozdrawiam ciepło
Wiolka