Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

droga jest szeroka
nie dojrzysz na niej
kamieni
nie zbłądzisz,
choć nie ma
drogowskazów
czasami róże się na niej
ścielą
a czasami
ją miękki mech
porasta
nie zastanawiasz się
jak ominąć kałużę
i brniesz dalej

[sub]Tekst był edytowany przez Apco dnia 17-10-2003 10:46.[/sub]

Opublikowano

Ja zauważam w tym wierszu mnóstwo prozy, a mało poezji. Wszystko jest powiedziane dosłownie, a symbol drogi jako życia człowieka jest już wytarty i stracił chyba zagadkowość. Oczywiste są także kamienie, róże, brak drogowskazów... te symbole niestety przestały być symbolami. Gdyby wiersz był bardziej dopracowany - nawet podobałby mi się, ale niestety kiedy czytam go teraz czuję tylko tekst, o którym za kilka dni prawdopodobnie zapomnę...
Podoba mi się natomiast treść i zakończenie. Czy życie jest pozbawione kłopotów, czyli szeroka droga bez kamieni i kolców róż?
Bardzo ciekawe zakończenie: zmusza do zastanowienia "czy warto dalej brnąć"...
Pozdrawiam bardzo serdecznie i życzę powodzenia :)

Opublikowano

"
droga jest szeroka
nie dojrzysz na niej
kamieni
nie zbłądzisz,
choć nie ma
drogowskazów
nie zastanawiasz się
jak ominąć kałużę
i brniesz dalej "

świetny...ja bym go skróciła jeszcze:))
no, ale to ja:)
pozdrawiam - Mirka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...