[kim chcę zostać jeśli kiedyś dorosnę] cz. 4

[Ona_Kot]

Poczekam na lepsze, żeby zblakło, co nie było.
Stając się sednem własnych poszukiwań, środkiem
ciężkości przesianym jak zwątpienie. Drogi nieprzebyte

kuszą najbardziej. Pachną niepowtarzalnie, jak historia
przyszłości. Zakryte karty, z których chcę sobie powróżyć.
Nie działają jak afirmacja. W ogóle nie działają!
Będę rozczarowana, będę wściekła, zagotuję się egoizmem.
Spiętrzę w sobie barykady. Jesteście światem przeciwko mnie.

Droga rozpęknie się wtedy. Na kilka zapiekłych lat, na straty.

[Anastazja.P]

"Poczekam na lepsze, żeby zblakło, co nie było.
Stając się sednem własnych poszukiwań, środkiem
ciężkości przesianym jak zwątpienie. Drogi nieprzebyte
kuszą najbardziej."

ten fragment smakuje

"rozpęknie" - wywal

może:
droga pęknie, rozdzielając grubą rysą kilka lat na straty

Pozdrawiam. Anape.

[Ona_Kot]

y-y :D
na razie nic nie ruszam
tak musi być
na razie nie mam pomysłu jak to wyrazić lepiej
więc musi zostać :(
zresztą --> pasuje (mam nadzieję do całości)

dziękuję serdecznie za czytanie i komentarz

pozdrawiam

[bogdan vendetis]

przy środku ciężkości przerzutnia niepotrzebna (szczegół bo:)

tekst świetny! to już nie bunt, to rozrachunek, to przegrany a nie pokonany, to dojrzała świadoma walka, chociaż bez szans na zwycięstwo
może nadinterpretuję, ale tak to czuję i dziękuję, że mogłem

pozdrawiam

("jesteście światem przeciwko mnie")

[Ona_Kot]

jesteśmy ;]

dzięki serdeczne

pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

na kilka lat zapiekłych
to zdaje się być niezłym
wynikiem tym w czekaniu
i myśli w las wzrastaniu

pozdrówko MN
ps. Kociczko – coś takiego widzę w tej Twojej serii ze swoich serii no i wiesze też jakby coś tarły o moje, dlatego – choć nie widzę jeszcze kolejnych części – jestem całkowicie „ZA”