Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Pogłoski o Bogu docierają i tutaj, tyle, że sprane.

Pamiętam detale. Że padał deszcz w kształcie
kropli, że wrony mokły równo z własnymi piórami,
że ich wrzaski zagłuszał szum. Tak samo jednak

mogę zapomnieć. Wypiąć się tylko ku górze.
Nie starać się zrozumieć każdej mapy, która mnie
opisuje numerkiem, jak w poczekalni.

Poczekam na lepsze.
Opublikowano

Podoba się. Jak mawia mój cylinder, forma jest treściwa.

Ale -mo - mo na przełomie zwrotek jakoś dziwnie pomlaskuje... Chyba trzeba dobrze przeżuć i połknąć raz jeszcze. No bo mlaszcze, pomlaskuje. Jakoś dziwnie.

Zdanie "Piąć się tylko ku górze" też nie za fortunne - niby kij w nasze koła. Zwraca tu uwagę brak logiki, no bo piąć można się przecież tylko do góry. Chyba że to celowy zabieg artystyczny, nie widzę jednak dla takowego uzasadnienia (mogło coś umknąć).

Poza tym wszystko gładkie, zgrabne.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


-mo -mo
to wina poprawki
(wracam do starej wersji)

Piąć się ku górze --> rzeczywiście tylko tak można
miałam tu raczej na myśli zbudowanie skojarzenia z wy-piąć
ale skoro nie buduje się:
zmienię

dziękuję, pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja zwróciłabym uwagę (delikatnie)
że to cz. 3
pointa jaka jest --> być musi
po niej nastąpi cz. 4

dziękuję, pozdrawiam

witam....więc rozumiem, że każda z części nie jest odrębnym utowrem lecz dopiero wszystkie połączone w całość?
ok poczekam na kolejną częśc może wtedy wszystko stanie się jasne:)
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



powiedziałabym raczej, że kolejne (osobne) części
zawierają w sobie trampoliny do części następnych
nie oznacza to, że uważam własną pointę za doskonałą ;]
ale, że przyjmuję pańską krytykę
ciesząc się, że każdy czytający mówi
co myśli

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 61. Fenicjanka (narrator: Agrianin) 1. Pachniała potem i żywicą – jak lasy mego dzieciństwa. 2. Mówiła po naszemu nieźle – „chcesz umrzeć?” – spytała, śmiejąc się. 3. Jej piersi miały konsystencję błota po ulewie. 4. Opium paliła z cynowego naczynia – ucząc mnie znikać. 5. Dym był gorzki – jakby płonęły moje sny. 6. Zobaczyłem brata idącego przez ogień – nie zatrzymałem go. 7. Wtedy płakałem z taką siłą, że drżały ściany namiotu. 8. Rano jej nie było – został zapach popiołu i moneta.   cdn.
    • Jada Gina bób Ani? Gadaj!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że moje wiersze są subtelne - staram się by w moich wierszach               czytający znalazł to coś co ma cieszyć by nie nudziły - serdecznie ci               dziękuję za ową świeżość i młodość  -                                                                                    Pzdr.serdecdcznie.   Witam - ale piękne owe piękne - dziękuję -                                                                               Pzdr.uśmiechem. Witaj - twój komentarz pod wierszem to coś co mnie cieszy - dziękuję -                                                                                            Pzdr.zadowoleniem.                                                                                                      Witaj - miło że tak widzisz ten wiersz - a to mnie cieszy -                                                                                                     Pzdr.
    • @Berenika97   Kamień na falach. Drewno na ciałach — pełna architektura.
    • @Zbigniew Polit @hollow man @Achilles_Rasti   Tekst pokazuje dwa oblicza poetów. Pierwsze wypruwa z siebie flaki, żeby pokazać i opisać piękno - stworzyć wiersz, który "zachwyci". Drugie oblicze, widząc daremny trud, mówi: (powtórzę za Świetlickim)  "ja to pierdolę".  To są prawdziwe emocje, uchwycenie tematu kreacji i prawdy w sposób interesujący. O niebo lepszy wiersz niż:   na księżycu rosną kwiatki zrywam je dla ciebie jesteśmy w niebie   Wiersz "Rozmowa poetów" ma w sobie treść bardzo mi bliską. Czuję go, rozumiem i szanuję. Jest prawdziwy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...