Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poczułem
na wargach
Później delikatnie w płucach
Jak rozlewa się
Od małego palca u ręki
Przez trzewia
Wprost do potylicy
Wzbierające natchnienie
Paraliż tkanek,
Ogarniający umysł
Rozprężający ciało

.............................................................................................................................

Białe smugi dymu
gęstniały
nabierając jednolitej konsystencji
Można je było formować
Jak watę cukrową

Złapane na gorącym uczynku
Oszukiwanie siebie
Zakłamane spojrzenie
Tego kogoś
W lustrzanej tafli
Ten ktoś to sumienie
Walka z cieniem
Pętla myślowa, rondo
Skrzyżowanie,
Następna droga, wątek
Płomień
dym
Sen na jawie
Nierzeczywista rzeczywistość
Niewyczuwalny dotyk
Białego wonnego anioła
Smolistego diabła
Osiadającego
Na ustach, wargach
języku
Na zewnątrz
wnętrzności
Głębiej
W zakamarkach duszy
W podstanach świadomości

Opublikowano

Dobre z tym konkursem, kropeczki zostały stworzone w chwilowym bezruchu, w czarnej dziurze która owładneła umysł i zatrzymała rękę przed dalszym potokiem myśli,

........................................................................................................................

zrobiłem kropeczki i wątek sam pomknął dalej
pozdrawiam i dziękuje za komentarz

  • 10 miesięcy temu...
Opublikowano

Nie wiem czy jest taka forma pisania wierszy całkiem możliwe ponieważ mam kilka takich wierszy w których wypisuję kolejno poszczególne zjawiska nie oszczędzając przymiotników które z wrażeniami jakie towarzyszą przy nich obejmują wiersz swym wyszczególnionym opisem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W gwiazdy ubrałem Ci słowa Iskrami serca skropiłem Lecz nim z mych ust uszły ku Tobie  Chyba znów to ... spieprzyłem...   Bo kiedyś było inaczej Gdy nawet drobna drobnica - słowa na pozór zwykłe  Rozpalały Twe lica   Kiedyś nawet w złości Albo w najgorszej rozterce Słowa krzykiem ubrane Rozpalały Twe serce   Więc czemu dziś krzyk mój niemy Zatrważa mój umysł i ciało A z ust mych mimo chęci Nic rzec mi się nie udało...   Mówią, że złotem milczenie, Lecz złoto w swej wspaniałości Ni blaskiem, dotyku chłodem Zastąpić nie może miłości...   ----   Więc wbij sobie do głowy Szanowny tępy bęcwale Nie ważne jak źle Ci w życiu Kochasz - więc czuj się wspaniale...   Co czujesz? - odstaw pytanie Na półkę z napisem "na potem", Srebrem jest mowa z pytaniem, Bo wszak milczenie jest złotem...
    • Ar, bobra dar: radar bobra.      
    • @Nata_Kruk jak już zaczniesz w ten sposób uwalniać swoje emocje... bo wszyscy artyści to robią... nie istotne czy scenariusz, film, powieść...wiersz... tatuaż... nigdy nie przestaniesz.. to jak latanie szybowcem... nie masz silnika a i tak wznosisz sie na wznoszących ciepłych prądach powietrza... kiedyś latałem... i kiedyś do tego wrócę. Teraz życie pomimo sukcesów.... przypomina walkę o przetrwanie. Zapadło mi w pamięci pewne wspomnienie. Jak byłem na podstawówce szybowcowej ... miałem wtedy 23 lata... i widziałem dużo starszych pilotów siadających za sterami różnych szybowców i zdających LS i KTP... i myślałem wtedy potem, że ja szybciej od nich osiągnę co oni... po czasie zrozumiałem...nie będąc jeszcze tak stary jak oni,  próbując różnych wyzwań... że oni wtedy lecąc w powietrze w końcu odpoczywali.... nie szukali wyzwania... bo spokój... jest najważniejszy. Sorry za długi komentarz... ale może byłem egoistą i chciałem się wygadać ;)... więc szukajmy swojego spokoju. Bo gdy swój osiągniemy... to możemy się nim dzielić i nie ma granic. 
    • @Nata_Kruk dziękuję... może całe ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...