popatrz

[Cody]

spoczywamy na dnie słów
krople upadają tu zazwyczaj
częściej niż my

snujemy wąską ścieżkę swoich
kroków na całunach historii
czarnobiałych almanachach

wzrastajmy jednak w ciszę
prostą pustelnię gestów

spajajmy tą ścieżką swoje odbicia swoje cienie
i nie mówmy że nie ma już aniołów
które dzielą świat na pół na pół na pył

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Zaciekawiło mnie bardziej tylko zakończenie. Choć wszystko wydaje się dobre, ciekawie wymyślone i napisane, ale czegoś mi brakuje. Jakiegoś elementu, który odróżniłby ten wiersz od innych...

pozdrawiam /Arek

[Barbara_Pięta]

Witam. Nie "sypnę" tutaj fachową wiedzą, ale powiem, że utwór wywarł na mnie dość mocne wrażenie. Dużo obrazów się pojawiło. Szkoda, że nie jestem malarzem, bo chętnie bym ten wiersz namalowała :-). Najsilniej zadziałała pierwsza strofa. Pozdrawiam/B.

[Jay Jay Kapuściński]

a czemu ostatnia strofa w takim niełądzie, jeżeli już mają być po trzy wersy to nie zaszkodzi pokroić w dwie zwrotki :)

[Confiteor]

zgadzam się z jay'em
takie sformułowania jak
wrastajmy w ciszę czy
nie mówmy że nie ma aniołów
nie leżą mi zupełnie
pozdr

[stanislawa zak]

o budowie nic , ale treśc baardzo do smaku ! pozdrawiam

[UFO]

Ciekawy, taki delikatny:) Uśmiechy

[patrycha]

moim zdaniem wiersz jest niezły aczkolwiek momentami zbyt patetyczny jak dla mnie. Nie lubię jak słowa połączone są w takie ciężkie związki. Ale to tylko momentami :)

Za całość i tak daję +

Pozdrawiam chmurką z nieba