Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

[quote] Podpowiadać... poprawiac... pomagać



więc dlaczego nikt nie podpowiada, pomaga, poprawia tylko od razu leci z hasłami:
- po co
- nie pisz dziewczyno przez rok
- lepiej baw się lalkami
- weź nie męcz ludzi

to nazywacie pomocą ??

ja też [u]tutaj[/u] debiutuję. podkreśliłem to, bowiem swój debiut miałem prawie dwa lata temu. Pare moich wierszy wylądowało na konkursach, nawet za dwa wiersze dostałem wyróznienia. Debiutujących nie powinno się zniechęcać tylko, tak jak sama napisałaś:

[quote] Podpowiadać... poprawiac... pomagać
Opublikowano

Menkaure Semerkhet ja też debiutuję TUTAJ, wcześniej publikowałam w zaawansowanych... Jestem jedną z pierwszych osób, które publikowały na tym forum. Pewnie niewiele osób stąd pamięta wiersze np. Gosi Stypułkowskiej. Istnieje pewna prawidłowość - zauważyłam to na wielu forach internetowych - 'nowa' osoba na forum to wspaniała okazja do dowartościowania samego siebie, połechtania własnej próżności... Zresztą podobne działanie występuje również w rzeczywistości pozawirtualnej - nowy członek grupy stanowi potencjalne zagrożenie... Zagraża naszej pozycji w grupie - może zająć nasze miejsce, więc trzeba się bronić od samego początku... atakując. /więcej w podręcznikach do psychologii ;) / Ja zawsze bronię debiutantów, sprawdzam przede wszystkim ile ktoś już wierszy opublikował, czasem kilka czytam, żeby zorientować się na jakim poziomie jest ta twórczość. Studiuję filologię polską, ale zdaję sobie sprawę, że są tu osoby np. trzynastoletnie zaczynające dopiero przygodę z poezją. Wdać - nie wszyscy to rozumieją.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
    • @Berenika97 Wierność kosztem wszystkiego!!! Ech... Dlaczego ta idea nie przyświeca naszym politycznym elitom?... Gdyby ta idea przyświecała naszym politykom to Polska byłaby Rajem na Ziemi! Pozdrawiam Najserdeczniej!   @Nata_Kruk Najserdeczniej Dziękuję Ci za podzielenie się swoją opinią! Pozdrawiam Najserdeczniej!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...