potem.

[Agata Pawlus]

mam kilka płomieni
zapalę je dla Ciebie
będą jak drzazgi
w Twoich oczach

nie znam Twego spojrzenia
nie pamiętam koloru ust
nie wierzę w blade ciało

kto zabrał chwile
które jeszcze wczoraj
wypełniały Twe płuca?



________________
[*]

[Agata Pawlus]

ten wiersz może nie jest moim najlepszym. nieważne. napisany pod natchnieniem chwili. dla Łukasza.

[Confiteor]

drzazgi w oczach - to musi boleć
chwile które wypełniały twoje płuca - petetycznie
takie bezpłciowe
dla Łukasza może
nie dla mnie niestety
daj mi coś
podziel się ze mną
swoimi natchnieniami
chcę cię czytać i przeżywać
przeżuwać i nie zwracać
tutaj - ciężkostrawne
pozdr

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Hm, sam czasami piszę pod wpływem chwili. Ale wtedy najlepiej odłożyć wiersz na dzień, dwa (kiedyś odłożyłem na dwa miesiące) i wrócić do niego. Przeczytać jeszcze raz i nanieść poprawki. Wychodzi o wiele lepszy...

Ach, zastanawia mnie kropka na końcu. Ma jakieś przeznaczenie?

A co do wiersza - ciekawy początek, choć w głowie pojawił mi się mętlik, gdy pomyślałem o zapalaniu płomieni. Ale druga i trzecia na poziomie, a może nawet powyżej...

pozdrawiam /Arek

[Agata Pawlus]

odłożyć wiersz...nie wiem, może tak byłoby lepiej. a ta kropka... raczej symboliczna świeczka. dla samobójcy.

[Ona_Kot]

nie bardzo
same banały w dodatku banalnie opowiedziane

--> zostawić tylko "płomienie jak drzazgi", niezłe porównanie

pozdrawiam

[Krzysztof z Mysłowic]

wbij drzazgi w płomień
wiersz szczerze odmień
banały pomiń
a Łukaszowi
czas w pamięć owiń