Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wziął kartkę papieru
napisał dla niej wiersz
ten sam
od lat
o wiośnie
czymkolwiek różni się zimy

ona
rozgoryczona
pomyślał że chyba
pomylił wersy
już nie jest wzruszona
czy kiedykolwiek była
jej serce tego nie zniosło
jeśli je wogóle miała
„jesteś potworem”
powiedziała

był szczęśliwy
cokolwiek to znaczy
czuł się kochany
czymkolwiek jest miłość
to nie ma znaczenia
bo czuł jej obecność
jakkolwiek miała na imię

Opublikowano

całkowicie na nie. do wymiany wszystko - począwszy od zamysłu a na wykonaniu skończywszy. zero liryczności - jak można napisać wiersz, w którym nie występuje ani jedna metafora czy inny środek nadający magiczny ton utworom. po drugie - błąd ortograficzny : w ogóle. fragment wypowiedzi w wierszu się nie zaklimatyzował - strasznie odstaje. reszta - wybacz, kiczowata. tak to pojmuję
proponuję - przed napisaniem następnego utworu - poczytać wiersze innych. wprowadzić więcej delikatności w każde słowo, ubarwić je w należyty sposób.
poza tym - nie prozować.
narazie na wielkie nie.

pozdrawiam
kal.

Opublikowano

"zero liryczności - jak można napisać wiersz, w którym nie występuje ani jedna metafora czy inny środek nadający magiczny ton utworom."- przepraszam, ale to jest jakiś straszny bełkot, zresztą typowe podejście wielu ludzi, którzy z poezją współczesną stykają się jak noblista wyda tomik. to, że wierszyk jest beznadziejny nie jest winą braku epitetów i metafor. serdeczności

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



już tym, jakie mam podejście do współczesnej poezji, się nie przejmuj - każdy widzi ją, jak chce. dla mnie główną cechą poezji jest liryka - i wyraziłam swoje zdanie na ten temat. nie życzę sobie, by było kojarzone z bełkotem - tak samo przecież mogę powiedzieć o twojej wypowiedzi.

pozdrawiam
kal.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...