Bajkowy świat.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Bajkowy świat”

 

Tak chciałoby się powrócić

w beztroski dzieciństwa czas,

o drabinie lat zapomnieć

i znów zaczarować świat.

 

Uwierzyć w żabią królewnę

w płaszczu z kaczeńców i ros,

na głowę włożyć donicę,

by rycerz odnalazł swój los.

 

Iść zgładzić smoka srogiego,

dłoń swej wybranki odzyskać,

nie lękać się żadnych zaklęć,

różą w jej oczach rozbłysnąć.

 

Zbudować z krzeseł i koców

piękny, podniebny żaglowiec,

by kraść skarby z wysp piratów,

gdzie nie dotarł żaden człowiek.

 

Nosić w kieszeni dwa świerszcze,

z kotem pogadać na płocie

i poczuć osiki dreszcze

w słonecznym, sierpniowym złocie.

 

Gdy mama z progu zawoła

na obiad pachnący latem,

w złotym powozie powrócić,

z wyglądu – groźnym piratem.

 

Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury,

co płynie białym okrętem,

spoglądać na ziemię z wysoka

pomiędzy gwiazd firmamentem.

 

Patyk zamienić w różdżkę,

co wszelki smutek odgania,

i z dziecięcą, dziką odwagą

zasiąść z mamą do śniadania.

 

Czas biegnie, świat się odmienia,

w lustrach twarze coraz bledsze,

lecz w sercu wciąż żyją baśnie

i sny najmądrzejsze, najlepsze.

 

Bo kiedy gaśnie dzieciństwo,

nie musi umierać marzenie –

kto nosi je wiernie w sercu,

ten je zamienia w spełnienie.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękny wiersz - ostatnia zwrotka pięknie zamknęła wiersz - gratuluje tak miłej poezji - 

                                                                                                                                                                 Pzdr.