Marta i Maria

[Berenika97]

@Moondog

 

Bradzo dziękuję! 

No właśnie taka jest natura ludzka. Czasami ten pierwszy i ten drugi siedzą w nas. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Leszczym

 

Dziękuję :)

Ciekawe, że temat podwójnej "jaźni" chodzi za ludźmi w tak różnych formach - chyba każdy szuka swojego języka na to rozdarcie. Wprawdzie nie lubię wulgaryzmów, ale wiem, że w rapie to jest częste - być może wulgarność mówi więcej prawdy niż grzeczna forma.

Pozdrawiam!

[WarszawiAnka]

@Berenika97: Dziękuję. Mnie Twój wiersz skłania ku Marcie.

 

 

[violetta]

@Berenika97 można pogodzić, wystarczy roztropność i radość :)

[Berenika97]

@violetta

 

Bardzo słusznie! :)))

[Leszczym]

@Berenika97 Nie do końca uważam żeby to była podwójna jaźń. Człowiek ma w sobie takie dwie natury, jedni łagodniejsze w formie, innym ostrzejsze, to nie bardzo podpada pod diagnozę czegoś złego. Człowiek jest rozdarty między tak zwanym dobrem i tak zwanym złem. Prawda o człowieku jest zupełnie natomiast gdzieś po środku. 

[WarszawiAnka]

☘

[Berenika97]

@Leszczym

 

Masz rację, to dobre rozróżnienie - "jaźń" rzeczywiście kojarzy się bardziej z tożsamością, a Ty mówisz o czymś głębszym -  o naturze człowieka rozdartej między dobrem a złem. I  faktycznie prawda leży gdzieś pośrodku.  Dziękuję, że to doprecyzowałeś - to ważna różnica.

[WarszawiAnka]

@Berenika97:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

+

 

[Berenika97]

@WarszawiAnka

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))

[Whisper of loves rain]

@Berenika97 Obraz zaciśniętych w pięść dłoni Marty i otwartych, bezradnych dłoni Marii to genialna, plastyczna klamra, która doskonale podsumowuje ten wewnętrzny dualizm.

[Berenika97]

@Whisper of loves rain

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję - szukałam czegoś, co scali w jednym geście całe to rozdarcie, i chyba dłonie okazały się najprostszym, a zarazem najmocniejszym sposobem, żeby to pokazać.

Miło, że to dostrzegłeś tak dokładnie. :)

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Poet Ka 

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

[WarszawiAnka]

@Poet Ka: Dziękuję pięciokrotnie!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Berenika97 w niezwykły sposób czerpiesz z tradycji 

 

w niewymuszony, oczywisty, a jednak oryginalny i mistrzowski sposób

[Wal]

@Berenika97 mądre i nieuniknione

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika

 

 

taka myśl moja 

 

najgłębsze pękniecie człowieka nie przebiega między martą   a marią lecz między potrzebą ocalenia świata a świadomoscią że niczego nie można ocalić przed przemijaniem

 

 

i może właśnie tam gdzie kończy się nasze (!!!) muszę zaczyna się prawdziwe jestem

 

 

znakomity wiersz!!!

 

 

 

[Berenika97]

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za tę myśl - to jedno z tych czytań, które przesuwają wiersz gdzieś dalej, niż sama go pisałam. Może rzeczywiście Marta i Maria to tylko dwie twarze tego samego, głębszego pęknięcia, o którym piszesz - między chęcią ocalenia a wiedzą, że nic się nie da ocalić przed przemijaniem. A ta myśl o "jestem", które zaczyna się tam, gdzie kończy się "muszę" - zostaje ze mną na długo. Bardzo dziękuję za tak głęboki komentarz!

Serdecznie pozdrawiam! :) 

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

To naprawdę duże słowa. Zależy mi właśnie na tym, żeby tradycja nie była cytatem doczepionym na siłę, tylko czymś, co naturalnie przenika współczesny język - cieszę się, że to widać. Bardzo dziękuję za tak uważne czytanie.

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Wal

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję - "nieuniknione" to chyba najtrafniejsze słowo, jakie mogłam usłyszeć o tym wierszu. Cieszę się, że to widać.

Serdecznie pozdrawiam. :)

[viola arvensis]

@Berenika97 świetnie to sobie wymyśliłaś i z życia zaczerpnęłaś i z Ewangelii. Poskładałaś te dylematy w tak ciekawy utwór, że na pewno zapisze się we mnie. 

Klasa ! Nic tylko sie inspirować

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 37 minut temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

 

 Cieszę się, że to połączenie życia i Ewangelii tak dobrze się złożyło w jedną całość. To piękne słowa! Dla mnie Biblia jest nieustającym źródłem refleksji. 

Pozdrawiam serdecznie!