Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Taka wrażliwość jest nie na miejscu 

tu ją popchają, tam podeptają

gdziekolwiek stanie, stoi na przejściu 

choć wiele może, za nic ją mają.

 

Ciągle samotna, tworzy I wzdycha

wpatrzona w niebo, układa siebie

łzami sie poi, bólem oddycha

innym podaje rękę w potrzebie.

 

Taka wrażliwość nie ma wyboru 

drży przed zranieniem i cierpi mocniej 

wszystko w niej wielkim niewygojeniem

a tylko słodkie daje owoce.

 

Pyta, rozważa, analizuje

nie chce miec racji a tylko mądrość 

prawdą się karmi, nią promieniuje

jest piekna,  jednak odziana w skromność. 

 

Taka wrażliwość to skarb z niebiosów 

Bóg nią obdarza jak diamentami 

i chociaż w tlumie znaleźć nie sposób 

często przechadza się z aniołami.

 

Ach dobry Boże, tak Ci dziekuję

za tę wrażliwość co krąży w żyłach

i chociaż sama jej nie pojmuję

oby się nigdy nie odmieniła !

 

 

 

 

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...