wersy pozbawione poetyckiego wdzięku

[MIROSŁAW C.]

 

na krawędzi płaczu

uparcie 

trzymał się życia

 

gdzieś 

na pustyni prześcieradła 

głosy morfiny 

echo

tych obcych nieznajomych ciał 

 

słowa

jak drobinki piasku

z wydechem 

wzniosły się w powietrze 

i dalej 

w pustkę 

 

jak to jest

nie być?

 

rozrzedzanie i gęstnienie

rozrzedzanie i ...

 

światło 

jaśniejące w ciemności

 

niewiarygodnie zwyczajnie

 

 

 

[Charismafilos]

@MIROSŁAW C. z tym tytułem to przesadziłeś :) podziwiam ten Twój styl... i on jest jak dla mnie ogromnie liryczny i poetycki!

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Pytanie "jak to jest nie być?" - rzucone w sam środek tego fizycznego cierpienia robi ogromne wrażenie. Kontrast między walką o życie a zwyczajnością końca jest tu mistrzowski. Niezwykle przejmujący. Zabrakło mi słów. Wspaniały wiersz! 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Twoje pytanie „jak to jest nie być?” zatrzymało mnie na dłużej.

Gramatycznie uczepiłam się odpowiedzi: „nie wiesz”. I to jest najprawdziwsza prawda.

Podczas operacji przestało mi bić serce. Gdyby nie lekarze – umarłam. Ale tam nie było żadnego strachu, tunelu ani światła. To był po prostu głęboki sen, wyrwany kawałek istnienia.

Z perspektywy czasu myślę, że to w ogóle nie było żadne przeżycie – jakby tego nigdy nie było. O tym, że nie żyłam, dowiedziałam się dopiero z wypisu ze szpitala. Śmierć od środka jest dokładnie taka, jak piszesz: „niewiarygodnie zwyczajna”.

Bo nie ma w niej nikogo, kto mógłby się bać.

 

Wprowadziłeś mnie w filozoficzny nastrój :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - trudny bolący wiersz wart zastanowienia - 

                                                                                         Pzdr.

[karenka]

Poruszający i piękny poetycko wiersz o przemijaniu i bezradności wobec śmierci ale też o samotności człowieka w chwili, której nikt nie może przeżyć za niego...pozdrawiam w zadumaniu*)

[jan_komułzykant]

Świetny i mam wrażenie, jakbyś coś o tym wiedział, tak dobrze to opisałeś.

Pozdrawiam.

[MIROSŁAW C.]

Komentarze dopełniają obraz tego wiersza.

Dziękuję bardzo, pozdrawiam.