Do Agnieszki, do matki.

[Redlock]

Nie spotkałam Cię nigdzie jeszcze. 

Myślisz pewnie, że nie patrzyłam, że jestem jak te srogie zimy, „co były kiedyś", a serce mi zamroziła Królowa Śniegu.
Chodź wiesz, że bardziej Skaza. 

Czy wiesz, że Disney był moim wychowawcą moralnym ?

 

Zła jestem na siebie, że tęsknię za Tobą. 

 

Nie widziałaś mnie.
Miałaś, używałaś, korzystałaś - nie byłam na nie. 

Byłaś całym moim światem. 

 

Jestem usługą. 

Jestem kucharką w ambitnej knajpie, która bez klienteli traci sens. 

Byłaś moją stałą klientką; na śniadanie, obiad i kolację. Nawet czasem późnym wieczorem zostawałam z Tobą do rana. 

 

Pewnego dnia , po wielu latach zamknęłam restauracje.
Splajtowałam. 

Widziałaś, że nie jest mi łatwo. 

I gdy ja głodna chodziłam jak pies z książeczek dla dzieci - od drzwi do drzwi. 

Ty już mnie nie chciałaś. 

W sekrecie zawsze trzymałaś Naszą relację. Nie byłam żywą ikoną. 

Brak mi ogłady, klasy. 

Nie powinnam lubić krakusów. 

 

Lecz jak lubiłaś przekornie mówić, tak jednak.
To moje rybki i moje akwarium, a ja chodź wciąż trochę jeszcze głodna to już nie prowadzę restauracji. 

Edytowane 12 godzin temu przez Redlock (wyświetl historię edycji)

[Redlock]

Hejka, 

to mój pierwszy pokazany tekst/ wiersz. Dość się wstydzę ale bardzo dużo mi to robi tak na duszy. 
 

Bardzo zależy mi żeby się dowiedzieć co myślicie, jak to interpretujecie. Jakie to dla Was jest. 
Każde słowa są na wagę złota. 

 

Dzięki :)

[Gosława]

To jest taki list otwarty 

I dobrze !!! 

Czasami każdy z nas musi wyrzucić z siebie to co boli i gdzieś tam w okolicach serca gniecie 

Myślę że to jeszcze nie wiersz jednak widać że starasz się dobrać metafory i odejść od dosłowniści 

Pisz z przyjemnością będę zerkać 

Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.