pod kinem

[Berenika97]

pod kinem

zmierzch
zapinał niebo
na pierwszy guzik

ona
niosła w oczach
nieśmiałość

on
w uśmiechu
ukrywał zmieszanie

światło latarni
nie umiało zdecydować
kogo dotknąć najpierw

więc objęło ich oboje

i już nic
nie było
tak samo obce

tylko serca
nie umiały

iść spokojnie

 

[karenka]

Piękny poetycko, subtelny wiersz o rodzącym się uczuciu- magia zwykłego wieczoru zamknięta w kilku słowach...pozdrawiam cieplutko*)

[andrew]

@Berenika97

...

tak było ... 

 

wiatr przyniósł 

zapach jutra 

coś się z nimi stało 

 

spojrzenia

się zatrzymały

i jak na filmie 

na stałe 

z nimi zostały

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Migrena]

@Berenika97

 

piękno Twojego wiersza zaczyna się tam gdzie zwykła chwila odsłania cos czego nie sposób  powiedzieć wprost

 

u Ciebie Nika zmierzch światlo i cisza stają się językiem serc

 

i nie zakochani  nadają sens miejscom

 

to wlasnie chwile sprawiają  że zwykłe miejsca stają się nie do zapomnienia

 

 

jak Twój wiersz:)

 

bo jest świetny!!!

 

 

 

[Marek.zak1]

@Berenika97 Dwie bardzo wrażliwe osoby, pewnie mające po naście lat, w towarzystwie własnej nieśmiałości,  zmieszania i pobudzonych serc, idące razem do kina, gdzie film był tylko dodatkiem. Pamiętam, pamiętam, tak się działo naprawdę i fajnie to uchwyciłaś i opisałaś:). Pozdrawiam serdecznie.

[Posem]

@Berenika97 Powoli zaczęli się poznawać. Pierwsze chwile najbardziej tkwią w pamięci. 

[Poet Ka]

@Berenika97 romantyczna natura ubrana w bagaż mądrości

i doświadczenia