72#

[Posem]

Dziś
lubie jak mówisz mi co ukrywasz
jako ojciec
muszę wiedzieć
by później ci pomóc

 

dużo spraw jest jeszcze niezamkniętych

 

każda boli inaczej

 

no i ta ulica, która wzbiera jak woda
w czasie burzy

 

tyle tego widziałem

 

cud, że jest internet

 

ale co może zrobić ktoś, kto nie wie
że za rogiem nieszczęście

 

który ma oczy pochłonięte radością

 

podobnie jak ten wypadek
w którym zgasło życie
i to było tragedią

 

szczęście było za ciemnością.

[karenka]

piękny obraz rodzicielskiej troski i ludzkiej bezradności wobec nieszczęść...świetny przekazem wiersz- zatrzymuje i skłania do refleksji...pozdrawiam serdecznie*)

[Posem]

@karenka Dzięki wielkie, również serdecznie pozdrawiam. 

Edytowane 1 godzinę temu przez Posem (wyświetl historię edycji)

[Gosława]

Kolejny Twój wiersz który mnie zatrzymał 

Wiesz co mam wrażenie że jesteś jednym z najmniej docenianym tu twórców 

A przecież piszesz naprawdę wartościowe wiersze 

 

[Posem]

@Gosława Boże, dziękuje. Wiesz ja bym nawet tak nie pomyślał, ale jesteś już drugą osobą która mnie podbudowała. W każdym razie wielkie dzięki. 

[Gosława]

@Posem daj spokój 

Twoje wiersze niosą za sobą spory ładunek emocji 

Mam nadzieję że więcej osób to zauważy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Posem]

@Gosława Skoro tak uważasz. Dzięki. 

[Berenika97]

@Posem

 

Ten wiersz porusza trudny temat relacji ojciec–dziecko i niewypowiedzianych spraw. "Cud, że jest internet" w zestawieniu z obrazem wypadku i zgaszonego życia robi mocne, gorzkie wrażenie.

Jest w nim dużo bólu i troski - czuć w nim autentyczną potrzebę zrozumienia i pomocy komuś bliskiemu. 

Świetny tekst!  Pozdrawiam. :) 

 

p.s .  Nie rozumiem tylko jednego, dlaczego swoje wiersze "wrzucasz" do Warsztatu?  Jestem tu od ponad roku, i zupełnie niedawno się zorientowałam, że Warsztat tak naprawdę nie spełnia swojej roli. Myślałam, że wiersze z Warsztatu potem trafiają na stronę główną i tutaj w ogóle nie zaglądałam. 

Ale oczywiście masz swoje powody - szanuję to.