Gorzki dar

[Stukacz]

Link do piosenki - tym razem ładnej ;)

 

 

Niech zakwitną serca, niech żyją

Pogodnie, radośnie, wesoło

Niech w niebiosa szczęśliwe zawyją

Chylę przed nimi zachmurzone czoło

 

Niech dotykają siebie, płoną oczy

To dla nich wieczność nieogarnięta

Dla mnie łzy gorzkie, ból tęsknoty

Dusza w łańcuchy żalu sprzęgnięta

 

Niech ziarno prawdy zasiane będzie

W ich sercach jak w czarnej glebie

A z niego niech piękno się wydobędzie

Piękniejsze niż moje – w obiecanym niebie

 

A jak kwiaty – to koniecznie róże

Jak krew czerwone, soczyste, wilgotne

I upojenia, pragnienia, burze

Nie jak dla mnie – smutne, samotne

 

A na cmentarzach niech umarli śpiewają

I studzą żar dotknięciem zimnym, szarym

Niech zęby ich weselną pieśń grają

Mnie tren – ostatni w tym życiu koszmarnym

 

Niech płaczą radośnie, niech pamiętają

Bo zbudzili we mnie ból spełnienia

A oni, choć szczęśliwsi nie mają

Tego daru gorzkiego natchnienia

[Poet Ka]

@Stukacz świetne!

[Berenika97]

@Stukacz

 

Tekst i wykonanie świetnie się uzupełniają - ta gorycz i kontrast między cudzym szczęściem a własnym bólem brzmi jeszcze mocniej zaśpiewana niż samym czytaniem. "Dar gorzkiego natchnienia" - do zapamiętania! :)