Nim pojmę

[Na liniach czasu]

Kartkuję barwne skrzydła motyla
Przewracając pergaminowe uśmiechy
Na drugą stronę zrozumienia

Liter co ulatują w słowa

Nim je pojmę z czasem
Pyłek twojego oddechu
Zostanie w moich rękach

[Poet Ka]

@Na liniach czasu

niebanalna metafora, a tak przecież oczywista, tak uzasadniona

 

intrygujące...

[wiedźma]

@Na liniach czasu Piękny, jakby napisany " szeptem" wiersz. Dołączam do słów @Poet Ka - to bardzo niebanalna metafora.

Nawet jeśli się nie zrozumie to zostaje " pyłek oddechu"  - dla mnie to wspomnienia.

 Pięknie napisane.

Pozdrawiam. 

[Na liniach czasu]

@Poet Ka dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@wiedźma tak ten wiersz można czytać różnie dziękuję za tak miłe słowa 

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest taki " kruchy " , że tak go odebrałam. 

[Stracony]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic a nic nie zrozumiałem :)

JEDNAK dawno nie czytałem tak delikatnego i aksamitnego wiersza.

Jak dobrze, że są  poeci, którzy jeszcze w ten sposób tworzą.

[violetta]

Bawić się z motylkiem:)

[Na liniach czasu]

@Stracony każdy interpretuje na swój sposób ale ja gdy pisałam ten wiersz to mialam przed oczami czas który przemija np w relacji aż sie ona kończy. Nie zawsze rozumiemy wszystko co wydarzyło sie w tej relacji i slowa, które padły i dopiero z czasem to wszystko widzimy. Podmiotem lirycznym tutaj jest osobą ktora zakonczyla te relacje i patrzy juz z dystansem. Oddech to metafora zycia. Podmiot patrząc w ten sposób ma poniekąd władze nad druga osoba. Dlatego jest powiedzenie ze ktos ma cos w swoich rękach. Czyli ma kontrolę.

[Radosław]

Ciekawe,   przykuwa uwagę.  

[LessLove]

@Na liniach czasu Jak skrzydła motyla są dni, słowa, obrazy, spotkania i rozstania, uczucia - a czas unieważnia lub urównoważnia je wszystkie z perspektywy retrospekcji, jak w Twoim wierszu.

Kojący jest dla mnie brak czasu (stan i perspektywa, Punkt ZERO), nie kurczący się z życiem bezkres, to "miejsce", w którym wszystkie rany się zagoją, hymny i krzyki ucichną, pytania stracą sens.

 

Patrząc z "naszej strony", widzimy... śmierć (ciała) i czujemy lęk. Patrząc z tamtej (wierzę) zobaczymy, że nasz ulotny świat JEST(jak: był) piękny, "w każdym skrzydle motyla, słowie, obrazie", bo ulotny, a jedynym uczuciem powinna być miłość, zachwyt wszystkim. 

 

Piękny wiersz, pozdrawiam.

[Na liniach czasu]

@LessLove dziekuje bardzo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Jest poetycko, lirycznie, dla mnie tak... :)

[Annie]

@Na liniach czasu piękny obraz :)

[Migrena]

@Na liniach czasu

 

bardzo

 

bardzo 

 

intrygujący Twój wiersz

 

nie prowadzi za rękę tylko zostawiasz przestrzeń między słowami

 

i właśnie tam rodzi się własne odczuwanie

 

ten pyłek oddechu zabieram ze sobą

 

pozdrawiam:)

 

 

 

[Na liniach czasu]

@Migrena Oczywiście już pakuję do torebki :D 

[Berenika97]

@Na liniach czasu

 

Piękna, ulotna metafora - motyl jako księga uczuć, a pyłek zostający w dłoniach to bardzo trafny obraz przemijania i tego, co zostaje, gdy sens już umyka. 

Ślicznie i subtelnie!