Byle się nie spóźnić...

[Benjamin Artur]

Życie z nienacka umyka.

 

Kiedyś prężyło się jak kot.

A dzisiaj życie —

jak kulą w płot.

 

Uparcie umyka

z każdą chwilą.

 

Chciałoby się do walca,

a tu pozostaje

jedna szansa.

 

Na jeden obrót,

na skok w bok,

na lekki przewrót

i finał.

 

By powrócić

w ten sam rytm.

 

By nie przyspieszyć.

By się nie spóźnić.

 

Wejść

i poczuć klimat.

 

Byle na własny ślub

się nie spóźnić.

 

 

 

 

 

Edytowane 7 godzin temu przez Benjamin Artur (wyświetl historię edycji)

[Bożena De-Tre]

@Benjamin Artur Życie

znienacka umykasz

kiedyś prężyłeś się jak kot

dzisiaj jak kulą w płot

 

ech życie

co z Tobą nie tak

chciałoby się z Tobą do tańca 

a ty nie dajesz nam szans

 

…może w takiej konwencji spróbuj

sam motyw ciekawy

warto powalczyć o płynność myśli

…przepraszam jeśli uraziłam ale nie taki miałam zamysł

pozdrawiam

[Benjamin Artur]

@Bożena De-Tre Dziękuję za przeczytanie i za szczerą opinię. Nie uraziłaś mnie — wręcz przeciwnie. Cieszę się, że sam motyw wydał Ci się ciekawy. Piszę trochę obrazami i skojarzeniami, więc czasem bardziej idę za emocją niż prostą linią myśli, ale właśnie dlatego takie uwagi są dla mnie cenne. Może faktycznie warto jeszcze powalczyć o większą płynność. Pozdrawiam i dzięki za zatrzymanie się przy tekście:)

[Witalisa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

– a tu mamy zmianę adresata?

[Benjamin Artur]

@Witalisa

Życie z nienacka umyka.

Kiedyś prężyło się jak kot. 

u mnie jest życie, prężyło się jak kot

[Witalisa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

– coś tu trzeba by zmienić (znienacka coś się pojawia, umyka chyłkiem – raczej takie zbitki funkcjonują).

Mnie ten szarpany rytm pasuje (przy okazji ujawniłeś klucz do swojego warsztatu: obrazy i skojarzenia –

czasem to wygląda na zapożyczenia, chyba jest cienka granica).

[Bożena De-Tre]

@Benjamin Artur Warto nie wartościując

uwierz

dobrej niedzieli

[Witalisa]

@Benjamin Artur – u Ciebie jest ok, pytałam @Bożena De-Tre 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Edytowane 7 godzin temu przez Witalisa (wyświetl historię edycji)

[Benjamin Artur]

@Witalisa Dzięki za uwagę i przeczytanie. Rozumiem, co masz na myśli z „znienacka” i „umyka” — językowo to faktycznie zgrzyta jako zestaw. U mnie ten szarpany rytm jest raczej świadomy, bardziej idę w obrazy i skojarzenia niż w klasyczną logikę frazy, więc czasem celowo zostawiam takie napięcia. W tym cyklu, są to "Muzyczne opowieści", w podobnym rytmie i stylu chcę jakiś czas popisać.  Doceniam też uwagę o warsztacie — to dla mnie cenna obserwacja, nawet jeśli ten sposób pisania jest bardziej intuicyjny niż „wyprowadzany”. Pozdrawiam jeszcze raz i dziękuję:)

 

[Witalisa]

@Benjamin Artur Cykl wierszy w danym stylu – dobry pomysł, jakaś wartość dodana na pewno zjawi się gratis

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Benjamin Artur]

@Bożena De-Tre @Witalisa dziękuje wam bardzo i pozdrawiam serdecznie. Miłego popołudnia:)

 

[Berenika97]

@Benjamin Artur

 

Ten wiersz ma ciekawą dynamikę – zaczyna się od obrazu życia jako czegoś dzikiego i pełnego energii ("prężyło się jak kot"), by przejść w refleksję nad przemijaniem i potrzebą złapania rytmu, zanim będzie za późno. 

[Benjamin Artur]

@Berenika97 w życiu musimy wykorzystywać szanse jakie rzuca nam los. I jest też o przemijaniu, że na to wszystko nie będziemy mieć nieskończoną ilość czasu. Czas nie będzie  się za nami oglądał. Więc... czytajmy co los chce nam powiedzieć i gdzie poprowadzić. Pozdrawiam:)

Edytowane 1 godzinę temu przez Benjamin Artur (wyświetl historię edycji)

[Bożena De-Tre]

@Witalisa Tak rzeczywiście

wybrzmie wtedy innaczej

…i to już głębszs operacja na wierszu

a po co?

wycofuje swoją podpowiedz