Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

margareta

 

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

 

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

 

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

 

po przedramieniu jakby róży

płaczem toczy się samotna

kropla krwi na tle świata

 

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów 

 

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

 

w ten rześki dzień lipcowy



 

Edytowane przez Poet Ka
dodanie słowa (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Poet Ka

 

Niezwykle malarski i zmysłowy wiersz. Czuć ten rześki chłód, zapach purpurowej róży i aromat anyżówki z miętą. Bardzo podoba mi się kontrast między sielskim spokojem tarasu w Fontainebleau a tym dramatycznym detalem samotnej kropli krwi. Tekst, który czyta się jak gotowy obraz na płótnie.


Zestawienie "lnianego spodnium", sztalug i lasu Fontainebleau  przywodzi mi na myśl wyemancypowane malarki XIX wieku, na czele z Rosą Bonheur. Zastanawia mnie tytułowa Margareta - czy to wspomnienie konkretnej postaci historycznej ?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...