69#

[Posem]

Dziś
nie ma cię
została sucha rozmowa
i ogromny deszcz z chłodem

 

nie tęsknię
gdyż spotkał mnie ciężar
filozoficzny
który z trudnością unoszę

 

szukam też wyjścia
które mogłoby zatrzymać mój powtarzany błąd

 

zimno, które przeszło przez drzwi
rozgościło się przyjemnie w płucach

 

lato schowało swój rynsztunek
może jeszcze wróci 
a z nim nowe opowieści
które będą mi podróżą przez pewien czas. 
 

[Berenika97]

@Posem

 

Interesujący kontrast między fizycznością obrazów (deszcz, chłód wchodzący do płuc) a abstrakcją emocji ("ciężar filozoficzny") . Podoba mi się metafora pogody jako stanu wewnętrznego - od suchej rozmowy, przez chłód w płucach, po nadzieję ukrytą w powrocie lata - jest tu  obraz zimna "rozgaszczającego się przyjemnie w płucach" – ten paradoks przyjemności i dyskomfortu naprawdę jest świetny! :) 

[Posem]

Dziękuję Ci bardzo! Czasem mam wrażenie, że te wiersze, nie zasługują na taki komentarz, ale dziękuje. Jeśli jest w nich coś co jest dobre, to mi schlebia. Dzięki ponownie.