Noctourism

[Florian Konrad]

uprawiaj jedynie po zapadnięciu wyjątkowo
ciemnej ciszy. stąpać musisz bezszelestnie,
oddychać – tylko w wyjątkowych wypadkach.

przemieszczaj się ruchem szachowego smoka,
zawsze przeskakuj wiele pól. tyle jest w czerni
do zwiedzenia! więc daj się wywieść w osjaniczność,
melancholię udrapowaną księżycową poświatą.

zażyj Szyldygierynę, a będziesz w naprawdę
uroczym błędzie: każdy przybytek, bez znaczenia,
knajpa, urząd, czy jeszcze inny,
zda ci się Największą z Bibliotek.

i wypożyczysz ulubioną książkę w kebabowni,
u zegarmistrza, w szmateksie. tak będzie działać
noc na sterydku.

nie dostrzeżesz brzydot, apteki, gdzie sprzedawany
jest wyłącznie emetyk, supermarketów, na półkach
których są takie szkaradstwa jak użeranie się,
zadzierzgnięcie, niemożność wyjścia.

obraz z mojego pokoju, ten, na który patrzę
zaraz po przebudzeniu, również zda się szyldem.

przekrocz ramy, a wstąpisz w głąb. warto.
 

[karenka]

Ambitny wiersz i nie jest łatwy w interpretacji- podobają mi się oryginalne metafory i bogata wyobraźnia oraz podoba mi się sposób, w jaki zwyczajna noc zostaje przekształcona w przestrzeń pełną magii...pozdrawiam serdecznie*)