Nie kochaj mnie

[Rafii]

Wybacz mi, moja droga,
lecz dlatego, że mnie kochasz,
już wolałbym, byś wbiła
w moje serce nóż.

 

To nie tak, że ja nie chcę
Twej miłości czuć,
ale umysł mój pamięta,
co się kiedyś stało już.

 

Kiedyś była inna panna,
co gwiazdą była mi,
lecz ona mnie okłamywała
i potwornie zraniła mnie.

 

Choć myślałem, że to koniec,
że miłość już nie sięgnie mnie,
ktoś znów pragnie mnie pokochać,
a tym kimś jesteś Ty.

 

Przybliżasz się co dnia,
a ta bliskość rani mnie.
Wolałbym, by wbito mi nóż,
niż na nowo zakochać się.

 

Twe uczucie, chociaż piękne,
tak bardzo przeraża mnie.
Mogę tylko rzeknąć:
„Proszę, nie kochaj mnie.”

[Berenika97]

@Rafii

 

Wiersz dotyka rzadko opisywanego uczucia - lęku przed miłością zrodzonego z dawnej rany. Podmiot nie odrzuca miłości, bo jej nie chce, lecz dlatego, że boi się kolejnego bólu bardziej niż samotności. Końcowe "proszę, nie kochaj mnie" brzmi nie jak odrzucenie, lecz jak desperacka prośba o ochronę siebie samego. Intrygujący!