Dawidowicze

[marekg]

obudziły nas własne ręce
nawijam poranek na wskazujący palec
za oknem
lipcowa polana
i trzy mozaikowe żubry Leona

Podlasie pachnie kolorami
zastygłe we mgle
oddycha echem narwiańskiej ciszy

slam łąk tworzy kwieciste wersy

poeci wędrują między wierszami

 

przelotne ptaki na gałęzi poranka

rozhuśtały przestrzeń

niebo już otwarte

na maleńkim skrawku horyzontu
wieś muśnięta słońcem

 

i czas w zegarach zatrzymany

pozwala dojrzeć

to co w codziennym pośpiechu

utracone

 

 

 

 

 

Edytowane 2 godziny temu przez marekg (wyświetl historię edycji)

[karenka]

niezwykle urokliwy obrazek z poetyckim zacięciem i polotem ukazany...pozdrawiam pogodnie*)

[marekg]

Dziękuję .

[Mitylene]

@marekg wiersz traktuje o tym, że warto w życiu się zatrzymać i popatrzeć na nie z dystansem. Podoba mi się merafora poetów wędrujących między wierszami...Takie wędrówki lubię i ja:)